Kielisznik zaroślowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kielisznik zaroślowy
Calystegia sepium Sturm1.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad astrowe
Rząd psiankowce
Rodzina powojowate
Rodzaj kielisznik
Gatunek kielisznik zaroślowy
Nazwa systematyczna
Calystegia sepium (L.) R.Br.
Prodr. 483 483 1810
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons
Owoce i nasiona

Kielisznik zaroślowy (Calystegia sepium (L.) R.Br) – gatunek rośliny należący do rodziny powojowatych (Convolvulaceae). Występuje w prawie całej Europie z wyjątkiem północnej Skandynawii. Poza tym gatunek kosmopolityczny, liczne podgatunki i odmiany występują w Azji i obu Amerykach. W Polsce dość pospolity na niżu i w piętrze pogórza.

Calystegia sepium sepium - side (aka).jpg

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Roślina wieloletnia, wijąca się, 100-300 cm długości. Posiada pełzające kłącze.
Liście
Duże, głęboko sercowate lub podłużnie trójkątne.
Kwiaty
Długoszypułkowe, wyrastają pojedynczo w kątach liści. Korona kwiatu biała, lejkowata lub prawie kolista. Dwa niewydęte podkwiatki z kończykiem pod bezwonnymi kwiatami, dwukrotnie dłuższe od kielicha.
Owoc
Torebka z czarnymi nasionami o długości do 5 mm.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Rozwój
Bylina, hemikryptofit. Kwitnie od czerwca do września. Podczas deszczu i na noc kwiaty zamykają się. Korzeń kielisznika zawiera glikoretyny, alkaloidy, związki żywicowe.
Siedlisko
Żywopłoty, przypłocia, brzegi cieków, lasy, ogrody. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla rzędu Convolvuletalia[2].
Roślina trująca

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Wykorzystywany w medycynie ludowej jako silnie przeczyszczający.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-04-14].
  2. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
  2. Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.