Kierownictwo Odnowienia Zamku Królewskiego na Wawelu

Kierownictwo Odnowienia Zamku Królewskiego na Wawelu – instytucja utworzona w 1905 r. przez władze lokalne Galicji w celu prowadzenia prac konserwatorskich w zamku wawelskim po jego wykupieniu od austriackich władz wojskowych, działała do końca 1985 r. Początkowo nosiła nazwę Kierownictwo Restauracji Zamku na Wawelu.

Kolejnymi Kierownikami Odnowienia Zamku, a następnie dyrektorami Kierownictwa Odnowienia Zamku Królewskiego na Wawelu, byli:

• 1905-1914 – Zygmunt Hendel
• 1914-1916 – Ignacy Sowiński
• 1916 – Karol Skawiński
• 1916-1939 i 1945-1946 – Adolf Szyszko-Bohusz
• 1946-1947 – Bohdan Guerquin
• 1947-1951 – Witold Minkiewicz
• 1951-1983 – Alfred Majewski
• 1984-1985 – Tadeusz Przemysław Szafer

Dzięki działalności Kierownictwa odnowiona została większość zabudowań Zamku Królewskiego na Wawelu. W okresie po II wojnie światowej Kierownictwo Odnowienia Zamku Królewskiego prowadziło prace konserwatorskie także w innych zamkach na terenie południowej Polski: w Pieskowej Skale, Baranowie Sandomierskim, Wiśniczu, Niedzicy, Czorsztynie, Suchej Beskidzkiej, Krasiczynie i w zamku Krzyżtopór w Ujeździe.

Od 1986 r. zadanie organizowania prac konserwatorskich w budowlach zamku na Wawelu przejęły Państwowe Zbiory Sztuki na Wawelu, obecnie działające pod nazwą Zamek Królewski na Wawelu – Państwowe Zbiory Sztuki w Krakowie jako Narodowa Instytucja Kultury.

Bibliografia

• Fuchs Franciszek, Z historii odnowienia wawelskiego zamku 1905-1939, Biblioteka Wawelska I, Kraków 1962
• Majewski Alfred, Wawel - dzieje i konserwacja, Warszawa 1993, ISBN 83-213-3538-1
• Detloff Paweł, Fabiański Marcin, Fischinger Andrzej, Zamek królewski na Wawelu - sto lat odnowy (1905-2000), Kraków 2005, ISBN 85-88476-20-3