Kierownictwo duchowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Kierownictwo duchowe – w chrześcijaństwie praktyka, z której korzystają osoby chcące udoskonalać swą relację z Bogiem, pogłębiać życie wewnętrzne, wykorzeniać swoje wady i wzrastać w cnotach.

Kierownictwo duchowe zazwyczaj opiera się na dialogu, w którym osoba prowadzona opowiada o swoim życiu w jego wymiarze duchowym i w innych, a kierownik duchowy słucha, pyta i radzi. Nie jest to forma psychoterapii ani doradztwa, ponieważ dla chrześcijan skuteczność kierownictwa bazuje na działaniu Ducha Świętego.

Kierownictwo duchowe jest pojęciem monastycznym. Należny zaznaczyć, że początki kierownictwa duchowego widoczne są w życiu eremickim. Kierownikiem duchowym może być kapłan lub osoba konsekrowana, ale również osoba świecka uduchowiona[potrzebne źródło].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]