Kikoni

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Kikoni, Κίκονες – w mitologii greckiej tracki lud. Jednym z ich miast było Ismaros[1].

Sama nazwa "Kikoni" bierze swój źródłsłów od Kikona. Ich eponimiczny heros uchodził za syna Apollina i Rodope[1].

Na ich ziemi odbywały się misteria ku czci Apollina. Wtajemniczono w nie m.in. Orfeusza. Potem wedle jednej z wersji mitu kikońskie kobiety rozszarpały śpiewaka[1].

Podczas wojny trojańskiej Kikoni pod przywództwem Mentesa zostali sprzymierzeńcami Ilionu. Jednakże znacznie ważniejszą rolę niż w zmadaniach o Troję odgrywają oni w Odesei. Odyszeusz, wracający do domu po zakończeniu zmagań wojennych, zatrzymał się u nich. Nie stawał wcześniej na lądzie po odbiciu od brzegów Troi. W kraju Kikonów heros napadł na Ismaros, które doszczętnie złupił. Oszczędzony został przezeń jedynie Maron, pełniący funkcję kapłana Apollina[1], wraz z rodziną[2]. Przekazał on najeźdźcy okup znacznej wysokości, w tym 12 amfor[1] bardzo mocnego, drogocennego[2] wina o słodkm i upajającym smaku. Odys użył go później do upicia cyklopa Polifema. Po złupieniu Ismaros władca z Itaki nakazał swym ludziom odwrót, jako że zdobyli już wystarczająco dużo łupów. Oni jednak wyrazili odmienne zdanie. Dzięki temu mieszkający w okolicy ludzie mieli czas zebrać siły i wyruszyć przeciwko greckim napastnikom. Uderzyli na nich. Śmierć poniosło po 6 ludzi z każdego z okrętów, a sam Odyseusz ledwie uciekł[1].

Istnieją źródła historyczne potwierdzające istnienie takiego ludu. Herodot podaje ich wśród ludów zamieszkujących ziemie, które stały się miejscem przemarszu wojsk perskich Kserksesa[1].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 Grimal 2008 ↓, s. 183.
  2. 2,0 2,1 Grimal 2008 ↓, s. 220.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]