Kileab

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Kileab (ur. po 1010 p.n.e. w Hebronie) – królewicz izraelski, drugi syn Dawida. Jego matką była Abigail.

Urodził się, gdy jego ojciec panował w Hebronie, czyli przypuszczalnie między 1010 p.n.e. a 1003 p.n.e., jednak chronologia panowania Dawida - a co za tym idzie data narodzin Kileaba - pozostaje dyskusyjna.

Źródła biblijne nie przekazały więcej informacji na temat tego syna Dawida.

Gdy kobiety żołnierzy Dawida zostały pojmane przez Amalekitów, Abigail nie chciała się spotkać z ich dowódcą. Żołnierz zabrał dziecko karmiącej matce i wykręcił mu nóżkę. Od tamtej pory dziecko było kalekie, ale stąpało po ziemi; dlatego też później Kileab nie wdał się w spór o tron ojca[potrzebne źródło].


Ojciec
Dawid
Gutenberg Bible.jpg Postać biblijna
Występuje w księgach: 2Sm
Gutenberg Bible.jpg Synowie
-