Kill to Get Crimson
| Kill to Get Crimson | ||
| Okładka płyty | ||
| Album studyjny Marka Knopflera | ||
| Wydany | 17 września 2007 | |
| Nagrywany | 2007 | |
| Wytwórnia | Mercury | |
| Producent | Mark Knopfler, Chuck Ainlay | |
| Oceny | ||
|
||
| Płyta po płycie | ||
| Kill to Get Crimson (2007) |
||
Kill to Get Crimson, solowy album Marka Knopflera wydany 17 września 2007[5][6].
Nagrany w należącym do Knopflera studio "British Grove" album będzie wydany w trzech wersjach – na płycie kompaktowej, na winylowym long playu oraz jako CD z "bonusowym" DVD[6]. Materiał zawarty na albumie rozpoczęto nagrywać w styczniu 2007 i powstawał on w okresie 7 tygodni[7]. Według słów Knopflera muzyka na płycie inspirowana jest angielską muzyką ludową (folkową) i ma inne brzmienie niż ostatnie, natchnione amerykańską muzyką lat 50., płyty nagrane i zremiksowane w Stanach Zjednoczonych[8].
Płyta została zmiksowana przez Chucka Ainlaya, masteringu dokonał Bob Ludwig.
Okładkę płyty stanowi fragment obrazu Johna Bratbiego "Four Lambrettas and Three Portraits of Janet Churchman" namalowany w 1958[5]. Tytuł albumu jest wersem piosenki "Let It All Go" opowiadającej o malarzu który zrobiłby wszystko, jest nawet gotowy "zabić", aby otrzymać kolor karmazynowy (crimson)[8].
Recenzje płyty [edytuj]
Według recenzenta magazynu "Billboard" piąta solowa płyta Knopflera (nie licząc albumów z muzyką filmową) nie odbiega od jego poprzednich płyt ani formułą, ani jakością, a "Knopfler jest jednym z nielicznych artystów którzy potrafią nagrać dobry album od początku do końca"[9].
Robert Sadowski w recenzji Gazety Wyborczej napisał, że jest to "album dla raczej podtatusiałych fanów, którzy lubią sobie posłuchać muzyki wygodnie rozparci w swoim ulubionym fotelu. Ale kto powiedział, że i oni nie zasługują od czasu do czasu na niezłą płytę?"[10]
Ciekawostka [edytuj]
W utworze "Let It All Go" (z którego pochodzi tytułowe "Kill to Get Crimson") pada nawiązanie do Polski. Utwór jest opowieścią starego malarza o tym jak trudne jest życie artysty, przestrzega on aby raczej znaleźć sobie normalną pracę z dobrą emeryturą ("Get a job with a pension"). Piosenka umiejscowiona jest zapewne w 1939 i nie jest to najlepszy czas dla artystów ("Here’s the end of the thirties/no time for arties") i w Polsce trwa już wojna (over in Poland/a right old to-do) i artysta mówi, że lepiej zaciągnąć się do wojska ("So go join the navy/the air force or the army/They’ll all be enrolling/young fellows like you") niż prowadzić trudne życie artysty.
Lista utworów [edytuj]
- "True Love Will Never Fade" – 4:21
- "The Scaffolder’s Wife" – 3:52
- "The Fizzy And The Still" – 4:07
- "Heart Full Of Holes" – 6:36
- "We Can Get Wild" – 4:17
- "Secondary Waltz" – 3:43
- "Punish The Monkey" – 4:36
- "Let It All Go" – 5:17
- "Behind With The Rent" – 4:46
- "The Fish And The Bird" – 3:45
- "Madame Geneva’s" – 3:59
- "In The Sky" – 7:29
Muzycy [edytuj]
- Mark Knopfler – gitary, wokal
- Glenn Worf – gitara basowa
- Guy Fletcher – instrumenty klawiszowe
- Danny Cummings – instrumenty perkusyjne
- Chris White – saksofon, klarnet
- Frank Ricotti – wibrafon
- Ian Lowthian – akordeon
- John McCusker – skrzypce, cytra
- Steve Sidwell – trąbka
Przypisy
- ↑ Anthony DeCurtis: "Kill To Get Crimson ". 4 października 2007. [dostęp 6 października 2007].
- ↑ All Music Guide
- ↑ Amazon.com – ocena użytkowników
- ↑ Zmemusic.com – ocena użytkowników
- ↑ 5,0 5,1 Untitled Document
- ↑ 6,0 6,1 http://www.what-it-is.nl/trailer.htm
- ↑ Pamiętnik Guya Fletchera o nagrywaniu płyty
- ↑ 8,0 8,1 Mark Knopfler – Kill To Get Crimson Teaser (ang.)
- ↑ "Billboard CD reviews: Mark Knopfler"
- ↑ Robert Sadowski: "Lider Dire Straits spogląda za siebie". 26 września 2007. [dostęp 6 października 2007].
|
|||||||||||||||||||||||
