Kim Thayil

Kim Thayil
Kim Thayil podczas koncertu z Soundgarden, 2011
Imię i nazwisko	Kim A. Thayil
Data i miejsce urodzenia	4 września 1960 Seattle, Stany Zjednoczone
Pochodzenie	Stany Zjednoczone
Instrument	gitara
Gatunek	rock, grunge, heavy metal, hard rock
Zawód	gitarzysta, kompozytor, muzyk, filozof
Powiązania	Soundgarden
Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Kim A. Thayil (ur. 4 września 1960 w Seattle) – gitarzysta amerykański, członek i założyciel amerykańskiej grupy grunge'owej Soundgarden w latach 1984-1997 i od 2010. Posiada tytuł naukowy w dziedzinie filozofii.

Biografia

Wczesne lata

Urodził się w Seattle, w rodzinie hinduskich emigrantów. Mieszkał tam do 5. roku życia, kiedy przeniósł się do Park Forest, w stanie Illinois, około 40 mil na południowy zachód od Chicago. Spędził tam większość swojego dzieciństwa, chociaż przez pewien okres mieszkał także w Indiach. Thayil dorastał słuchając MC5, Dolls, Stooges i Velvet Underground, ale wszystko zaczęło się od Kiss. Kiss Alive to była druga płyta, którą kupiłem w życiu, a pierwsza, która uświadomiła mi, że rzeczy mogą być o wiele głośniejsze i brutalniejsze niż The Beatles. Nacisk położony był na głośność i gitarę ponad harmonię, melodyjność i lirykę; wszystko czego i tak nigdy nie słuchałem." powiedział do Marka Arm z Mudhoney. Pierwsza grupa Thayila, Zippy and His Vast Army of Pinheads, grała własne utwory (pisane przez Thayila a inspirowane przez jego fascynacje muzyką punk) i covery (głównie Sex Pistols i Ramones).

Ukończył, razem z Hiro Yamamoto i Bruce'em Pavittem, alternatywny program nauczania na Rich East High School w 1981 roku. On i Yamamoto zdecydowali przenieść się do Olympii, w stanie Washington), aby studiować na Evergreen State College, ale nie mogli znaleźć pracy, więc wyruszyli do Seattle. Tam Thayil zapisał się na University of Washington, gdzie następnie otrzymał stopień naukowy z filozofii i zarabiał pieniądze pracując jako DJ dla KCMU.

Thayil wylądował w The Shemps, zespole założonym przez jego kolegę z pokoju, Matta Dentino, zastępując, wystarczająco skłóconego, Yamamoto jako basistę po tym jak Chris Cornell dołączył do zespołu. W 1984 roku, po rozpadzie The Shemps, Thayil został zaproszony do dołączenia do Yamamoto i jego nowego kolegi z pokoju, Cornella, w zespole.

Kim Thayil (pierwszy z lewej) podczas koncertu z zespołem Soundgarden w 2010

Soundgarden (1984-1997)

W 1984 roku, po rozpadzie The Shemps, Thayil został zaproszony do dołączenia do Yamamoto i jego nowego kolegi z pokoju, Cornella, w zespole. Nazwali siebie Soundgarden. W 1988 roku, podpisali kontrakt z wytwórnią SST Records, będąc pierwszym grunge'owym zespołem, który podpisał kontrakt z dużą wytwórnią. Jako gitarzysta, Thayil zasłynął z ciężkich, mrocznych, metalowych riffów, a także szybkich solówek i nienagannego wyszkolenia technicznego. Kim nagrał z Soundgarden, sześć bardzo dobrze przyjętych przez krytyke albumów studyjnych, z których 3 wielokrotnie pokryły sie platyną. Podczas sesji nagraniowej do albumu Down on the Upside, starł sie z wokalistą Chrisem Cornellem, z racji chęci odejścia wokalisty od ciężkiego brzmienia zespołu. Rok po wydaniu Down on the Upside, zespół ogłosił zakończenie działalności. Pierwotnie Thayil był głównym kompozytorem muzyki dla zespołu, wraz z biegiem czasu jego rola jako kompozytora ograniczyła sie do jednego utworu "Never the machine forever" na ostanim albumie studyjnym "Down on the upside". Będąc członkiem Soundgarden, Thayil napisał na potrzeby zespołu następujące utwory:

• "Hunted Down" (Screaming Life) ... muzyka
• "Nothing to Say" (Screaming Life) ... muzyka
• "Tears To Forget" (Screaming Life) ... muzyka (współtwórca)
• "Little Joe" (Screaming Life) ... muzyka
• "Hand of God" (Screaming Life) ... muzyka
• "Kingdom of Come" (Fopp) ... muzyka
• "Flower" (Ultramega OK) ... muzyka
• "All Your Lies" (Ultramega OK) ... muzyka (współtwórca)
• "Circle of Power" (Ultramega OK) ... muzyka
• "Incessant Mace" (Ultramega OK) ... muzyka
• "Hands All Over" (Louder Than Love) ... muzyka
• "Get on the Snake" (Louder Than Love) ... muzyka
• "Heretic" (Loudest Love) ... muzyka
• "Jesus Christ Pose" (Badmotorfinger) ... muzyka (współtwórca)
• "Room a Thousand Years Wide" (Badmotorfinger) ... tekst
• "New Damage" (Badmotorfinger) ... muzyka (współtwórca)
• "My Wave" (Superunknown) ... muzyka (współtwórca)
• "Superunknown" (Superunknown) ... muzyka (współtwórca)
• "Limo Wreck" (Superunknown) ... muzyka (współtwórca)
• "Kickstand" (Superunknown) ... muzyka
• "Never the Machine Forever" (Down on the Upside) ... muzyka i tekst
• "Birth Ritual" (z soundtracku do filmu Singles, oraz Telephantasm) - muzyka (współtwórca)
• "Black Rain" (Telephantasm) - muzyka (współtwórca)

Po Soundgarden (1998-2009)

Po rozpadzie Soundgarden, Thayil użyczał swego talentu w innych projektach: grał na gitarze dla Pigeonhead; wystąpił na pierwszej płycie Presidents of the United States of America; razem z takimi gwiazdami jak Johnny Cash i Krist Novoselic nagrał "Time of the Preacher" na Twisted Willie dla Willie Nelsona. Dodatkowo, jest zaangażowany w projekt pod nazwą Dark Load, razem z osobistością z Seattle, Jeffem Gilbertem.

Następnie, w 1999 roku, Kim wyraził swoje zaangażowanie polityczne nagrywając (razem z m.in. Novoselicem) płytę przeciw Światowej Organizacji Handlu (WTO).

W 2003 został sklasyfikowany na 100. miejscu listy 100 najlepszych gitarzystów wszech czasów wg magazynu Rolling Stone, oraz na 29 miejscu na liście "100 najlepszych gitarzystów heavy metalowych"., zaś jego solówka z utworu "Black Hole Sun" na 63 miejscu w rankingu 100 najlepszych solówek wszech czasów.

W 2004 roku, wziął udział w projekcie Dave'a Grohla - Probot. Zagrał na gitarze w dwóch utworach, "Ice Cold Man" i "Sweet Dreams".

W 2006 roku, współpracował z zespołem Sunn O))) podczas nagrywania płyty Altar.

24 marca 2009 roku, Kim Thayil, Ben Shepherd i Matt Cameron, wystąpili wspólnie po raz pierwszy publicznie od rozpadu Soundgarden w Crocodile Cafe. Zabrakło jedynie Chrisa Cornella, którego za mikrofonem zastąpił wokalista zespołu TAD - Tad Doyle. Wspólnie wykonali 3 utwory z repertuaru Soundgarden - Hunted Down, Nothing to Say i Spoonman. Podczas wykonania ostatniej piosenki, Tom Morello dołączył na scene.

Reaktywacja Soundgarden (2010-obecnie)

1 stycznia 2010 roku, Chris Cornell ogłosił na swoim twitterze reaktywacje zespołu, w składzie sprzed rozpadu.. 16 kwietnia zespół zagrał pierwszy koncert po reaktywacji, w klubie Showbox, prezentując 19 utworów. 5 sierpnia, Soundgarden wystąpił w teatrze Vic w Chicago, zaś 3 dni później na festiwalu Lollapalooza. Tego samego dnia, niepublikowany dotąd utwór "Black Rain" miał swoją premiere w lokalnej stacji radiowej.

Sprzęt

Wczesne lata

Gitara: Guild s-100
Wzmacniacze: Bass Ampeg Mesa Boogie
Efekty: Jim Dunlop Crybaby wah, MXR

Badmotorfinger

Gitary: Guild s-100, Gibson Les Paul Custom Lite, Gibson Firebird
Wzmacniacze: Peavey VTM-120, Music Man HD130, Mesa Boogie Dual Rectifier
Efekty: Aby uzyskać mocniejsze brzmienie, muzyk nakładał na siebie kilka warstw zawierających różne partie gitarowe.

Superunknown

Gitary: Guild s-100, Gibson Les Paul, Fender Telecaster, Gibson SG
Wzmacniacze: Mesa Boogie Dual Rectifiers, Mesa Boogie 50-watt Mavericks, an old Fender Super, a Fender Princeton, Fender Twin Reverbs i Vibro-Kings.
Efekty: Intellitronics LA-2 and Summit DIs.

Down on the Upside

Gitary: Guild s-100, Diet Gibson Les Paul, Fender Telecaster, Fender Jazzmaster, Gibson SG.
Wzmacniacze: Mesa Boogie Dual Rectifiers
Efekty: Jim Dunlop Crybaby wah, Colorsound wah, Jim Dunlop Rotovibe, Mu-Tron

Dyskografia

Soundgarden

• Screaming Life (1987)
• Fopp (1988)
• Ultramega OK (1988)
• Louder Than Love (1989)
• Screaming Life/Fopp (1990)
• Loudest Love (1990)
• Badmotorfinger (1991/1992)
• Superunknown (1994)
• Songs from the Superunknown (1995)
• Down on the Upside (1996)
• A-Sides (1997)
• Telephantasm (2010)

No WTO Combo

• Live from the Battle in Seattle (2000)

Probot

• Probot (2004)

Sunn O))) and Boris

• Altar (2006)