Kinezjologia edukacyjna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy terapii zaburzeń ruchowych. Zobacz też: Kinezjologia –- nauka o poruszaniu się ciała człowieka.

Kinezjologia edukacyjna - metoda terapii różnych zaburzeń, takich jak zaburzenia ruchowe, zaburzenia uwagi, trudności w nauce czytania i pisania, opracowana przez dra Paula E. Dennisona. Określana jest ona mianem "gimnastyki mózgu" (ang. Brain Gym), według jej twórcy i zwolenników skutecznie uczy i pokazuje w praktyce możliwości wykorzystania naturalnego ruchu fizycznego, niezbędnego do organizowania pracy mózgu i ciała w celu rozszerzania własnych możliwości. Ma korzystnie wpływać na stan równowagi psychicznej, poczucie własnej wartości, lepszą organizację wewnętrzną i zewnętrzną, komunikację ze sobą i z innymi, i w konsekwencji dawać łatwość w porozumiewaniu się, umiejętność podejmowania właściwych decyzji we właściwym czasie, redukcję stresu i naukę szybkiego sposobu rozluźniania się.

Podstawy teoretyczne metody według twórcy są związane z funkcjami ludzkiego mózgu w trzech wymiarach: lateralności (laterality), skupienia (focus) i ześrodkowania (centering).

Kinezjologia edukacyjna jest stosowana w pracy z dziećmi:

Zastrzeżenia w stosunku do kinezjologii edukacyjnej Denissona[1][2]:

  • merytoryczne:
    • Brak diagnozy neuropsychologicznej
    • Wątpliwa interpretacja znaczenia odruchów
    • Mylne doniesienia o czynności rozłącznych półkul mózgu
    • Ominięcie dostosowania terapii do wieku dziecka
    • Odniesienie do filozofii wschodnich: cząstkowe i niewytłumaczone
    • Manipulacja umysłowością rodziców i pedagogów
  • społeczne:
    • wysoka opłata
    • wprowadzanie w błąd pedagogów

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Z. Kułakowska, Dysharmonia rozwojowa. Fakty neuropediatryczne wobec zapewnień kinezjologii edukacyjnej.
  2. A. Grabowska, Nowe koncepcje lateralizacji funkcji w mózgu. W: Ł. Domańska, A.R. Borkowska (red.), Podstawy neuropsychologii klinicznej, wyd. UMCS, Lublin 2009

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]