Kinkiet

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Stojący kinkiet olejowy w 1822 r.
(Charles Willson Peale podziwia autoportret swojego brata, amerykańskiego malarza Jamesa Pale'a)

Kinkiet (z franc. quinquet) – lampa albo świecznik o specjalnej konstrukcji, umożliwiającej wieszanie jej na ścianie; lampa z wypolerowaną tarczą metalową albo lustrzaną, odbijająca światło, zwłaszcza służąca do oświetlenia sceny teatralnej. Pierwotnie: stojąca lampa olejowa o palniku umieszczonym obok zbiornika paliwa (a nie nad nim).

Stojące lampy kinkiety w niewiele zmienionej formie były podstawowym źródłem oświetlenia aż do czasu wprowadzenia lamp naftowych. Natomiast po debiucie w paryskich teatrach w latach 80. XVIII w. wiszący kinkiet bardzo szybko wszedł do salonów, korytarzy, foyer itp. pomieszczeń. Okazał się idealnym elementem do budowy nastroju w hotelach, restauracjach i kawiarniach. Odblaskowa tarcza wykonana z metalu lub lustra oraz specjalne klosze, rozpraszające światło, dają bardzo ciekawe efekty wizualne, zwłaszcza we wnętrzach o niskim stropie. Jednocześnie stał się istotnym elementem dekoracyjnym dużych, nieumeblowanych wnętrz.

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

Francuskie quinquet oznacza lampkę oliwną albo olejową (a także znaczy: oko, ślepie, gała). Nazwa pochodzi od nazwiska paryskiego aptekarza Antoine Quinqueta, który udoskonalił lampę olejową do latarń morskich wynalezioną w 1782 r. przez szwajcarskiego fizyka Ami Arganda.