Iluzjon Filmoteki Narodowej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Kino Iluzjon)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kino Iluzjon - siedziba przy Narbutta po remoncie
Kino Iluzjon – siedziba przy Narbutta

Iluzjon Filmoteki Narodowej – Muzeum Sztuki Filmowej – warszawskie kino studyjne należące do Filmoteki Narodowej. Repertuar obejmuje filmy należące do klasyki filmowej, festiwale, przeglądy i pokazy specjalne.

Początki działalności sięgają drugiej połowy lat 50. XX wieku. Iluzjon kilkakrotnie zmieniał siedzibę. Projekcje odbywały się w kinie Kultura, w budynku Urzędu Rady Ministrów przy Alei Szucha (wtedy al. I Armii Wojska Polskiego), w kinie Aurora (ul. Kredytowa), w sali "Pod Kopułą" przy pl. Trzech Krzyży, w kinie Polonia i w kinie Śląsk. Od lutego 1997 r. kino Iluzjon mieści się w budynku dawnego kina Stolica przy ul. Narbutta 50a. Z powodu konieczności przeprowadzenia generalnego remontu budynku, od stycznia 2009 r. kino Iluzjon tymczasowo, do momentu oddania budynku przy ul. Narbutta, wznowiło działalność w audytorium im. Stefana Dembego w Bibliotece Narodowej przy Al. Niepodległości 213 [1]. Z Biblioteką Narodową podpisało umowę na 3 lata. Filmoteka Narodowa rozpoczęła remont kina w maju 2011 roku. Inwestycja zakładała przekształcenie kina jednosalowego w obiekt wielofunkcyjny[2]. W listopadzie 2012 roku kino Iluzjon wznowiło swoją działalność przy ul. Narbutta 50a w nowo odremontowamym budynku. [3]

Burzliwym losom kina wielokrotnie towarzyszyło wsparcie ze strony społeczeństwa. Kiedy w 1996 r. Filmoteka musiała opuścić budynek kina Śląsk, warszawskimi ulicami przemaszerowała manifestacja kilkuset studentów Uniwersytetu Warszawskiego, domagających się odwołania tej decyzji. Podczas wakacji 2008 r. w Internecie zamieszczona została petycja w obronie kina wobec groźby jego zamknięcia. W ciągu miesiąca od jej uruchomienia zebrano ponad 11 tys. podpisów wspierających podtrzymanie istnienia placówki[4]. W dyskusję na temat Iluzjonu włączyła się także stołeczna prasa, w szczególności stołeczny dodatek Gazety Wyborczej[5].

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]