Kirnitzschtalbahn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kirnitzschtalbahn
Kirnitzschtalbahn
Żółte wagony Kirnitzschtalbahn
Dane ogólne
Lokalizacja  Niemcy, Bad Schandau
Rodzaj transportu tramwaj
Data uruchomienia 29 maja 1898
Dane techniczne
Całkowita
długość linii
8 km
Liczba linii 1
Inne informacje
Prześwit toru 1000 mm
Portal Portal Komunikacja miejska
Widok z tramwajowego kokpitu

Kirnitzschtalbahn – jeden z najmniejszych w Niemczech systemów tramwajowych (jedna linia), zlokalizowany nietypowo dla tego środka transportu – całkowicie poza dużym miastem, w Bad Schandau.

Bad Schandau (cz. Žandov), liczące 2927 mieszkańców (2008) dysponuje linią tramwajową o nazwie Kirnitzschtalbahn. Linia ma rozstaw 1000 mm i długość około 8 km i jest najmniejszą siecią w Saksonii. Używana jest przez cały rok (latem kursy są częstsze). Linia łączy miejscowość Bad Schandau z wodospadem Lichtenhainer Wasserfall i zlokalizowanymi wokół budynkami, restauracjami oraz pensjonatami.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Historia przewozów rozpoczęła się z końcem XIX wieku. Linię otwarto dla publicznych przewozów 29 maja 1898. Do dyspozycji podróżnych pozostawało po 6 wagonów motorowych i doczepnych. Po dłuższych debatach na temat trakcji, ostatecznie zdecydowano się na elektryczną, a nie parową, jaka była jeszcze w tamtych latach używana na wielu sieciach. Istniejąca linia była tylko pierwszym etapem nigdy nie zrealizowanych, a szeroko zakrojonych planów – projektowano połączenia Bad Schandau z Hřenskiem i Szwajcarią Czeską (Českosaské Švýcarsko). Do realizacji tych planów nie doszło z przyczyn finansowych.

W roku 1899 przewieziono 124 tysiące podróżnych. W 1927 pożar zniszczył zajezdnię, a wraz z nią cały park taborowy, co spowodowało, że do 1954 na linii jeździły częściowo lub całkowicie wozy wypożyczane z Drezna. Pojawiały się także plany zastąpienia tramwaju trolejbusem. Część nowego taboru przyszła na linię z Erfurtu już w okresie międzywojennym. W czasie II wojny przewozy przerwano tylko w 1945 i to nie w związku z działaniami wojennymi, ale z uwagi na brak części zamiennych.

W latach 60. XX wieku (za czasów NRD) dokonano remontu kapitalnego linii, przy okazji którego skrócono torowisko o 300 m (odsunięto poza centrum miejscowości) i zredukowano liczbę mijanek z sześciu do dwóch. Następna poważna modernizacja odbyła się w 2004.

Obecnie linia stanowi bardzo popularną atrakcją turystyczną tej części Saksonii i jest licznie odwiedzana przez turystów, których liczbę ocenia się na około 80 000 rocznie. Wpływ na powyższe ma przede wszystkim malowniczy przebieg linii, atrakcje turystyczne okolicy (Saska Szwajcaria, wodospad, uzdrowisko), zabytkowy tabor obsługujący przewozy i gęsta sieć pieszych szlaków turystycznych w okolicy.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]