Kirnitzschtalbahn
 |
Ten artykuł od 2012-05 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
| Kirnitzschtalbahn | |
 Żółte wagony Kirnitzschtalbahn |
|
| Lokalizacja |  Niemcy, Bad Schandau |
| Rodzaj transportu | tramwaj |
| Data uruchomienia | 29 maja 1898 |
| Całkowita długość linii |
8 km |
| Liczba linii | 1 |
| Prześwit toru | 1000 mm |
Kirnitzschtalbahn – jeden z najmniejszych w Niemczech systemów tramwajowych (jedna linia), zlokalizowany nietypowo dla tego środka transportu – całkowicie poza dużym miastem, w Bad Schandau.
Bad Schandau (cz. Žandov), liczące 2927 mieszkańców (2008) dysponuje linią tramwajową o nazwie Kirnitzschtalbahn. Linia ma rozstaw 1000 mm i długość około 8 km i jest najmniejszą siecią w Saksonii. Używana jest przez cały rok (latem kursy są częstsze). Linia łączy miejscowość Bad Schandau z wodospadem Lichtenhainer Wasserfall i zlokalizowanymi wokół budynkami, restauracjami oraz pensjonatami.
Historia [edytuj]
Historia przewozów rozpoczęła się z końcem XIX wieku. Linię otwarto dla publicznych przewozów 29 maja 1898. Do dyspozycji podróżnych pozostawało po 6 wagonów motorowych i doczepnych. Po dłuższych debatach na temat trakcji, ostatecznie zdecydowano się na elektryczną, a nie parową, jaka była jeszcze w tamtych latach używana na wielu sieciach. Istniejąca linia była tylko pierwszym etapem nigdy nie zrealizowanych, a szeroko zakrojonych planów – projektowano połączenia Bad Schandau z Hřenskiem i Szwajcarią Czeską (Českosaské Švýcarsko). Do realizacji tych planów nie doszło z przyczyn finansowych.
W roku 1899 przewieziono 124 tysiące podróżnych. W 1927 pożar zniszczył zajezdnię, a wraz z nią cały park taborowy, co spowodowało, że do 1954 na linii jeździły częściowo lub całkowicie wozy wypożyczane z Drezna. Pojawiały się także plany zastąpienia tramwaju trolejbusem. Część nowego taboru przyszła na linię z Erfurtu już w okresie międzywojennym. W czasie II wojny przewozy przerwano tylko w 1945 i to nie w związku z działaniami wojennymi, ale z uwagi na brak części zamiennych.
W latach 60. XX wieku (za czasów NRD) dokonano remontu kapitalnego linii, przy okazji którego skrócono torowisko o 300 m (odsunięto poza centrum miejscowości) i zredukowano liczbę mijanek z sześciu do dwóch. Następna poważna modernizacja odbyła się w 2004.
Obecnie linia stanowi bardzo popularną atrakcją turystyczną tej części Saksonii i jest licznie odwiedzana przez turystów, których liczbę ocenia się na około 80 000 rocznie. Wpływ na powyższe ma przede wszystkim malowniczy przebieg linii, atrakcje turystyczne okolicy (Saska Szwajcaria, wodospad, uzdrowisko), zabytkowy tabor obsługujący przewozy i gęsta sieć pieszych szlaków turystycznych w okolicy.
