Kirowohrad
| Kirowohrad Кіровоград |
|||||
 |
|||||
|
|||||
| Państwo |  Ukraina |
||||
| Obwód |  kirowohradzki |
||||
| Burmistrz | Ołeksandr Sainsus | ||||
| Powierzchnia | 103 km² | ||||
| Wysokość | 124 m n.p.m. | ||||
| Populacja (2012) • liczba ludności • gęstość |
233 683  2269 os./km² |
||||
| Nr kierunkowy | +380 522 | ||||
| Kod pocztowy | 25000-490 | ||||
|
Położenie na mapie Ukrainy
  Kirowohrad
|
|||||
 48°30′N 32°16′E / 48.5, 32.266666666667Na mapach: 48°30′N 32°16′E / 48.5, 32.266666666667 |
|||||
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|||||
| Strona internetowa | |||||
Kirowohrad (ukr. Кіровоград, dawniej Jelizawietgrad (Elizawetgrad), Zinowjewsk, Kirowo) – miasto w centralnej części Ukrainy, około 250 km na południe od Kijowa. Ma 239 tys. mieszkańców (2004). Stolica obwodu kirowohradzkiego. Przez miasto przepływa rzeka Inguł (dopływ Bohu).
W przeszłości Kirowohrad nosił nazwę Jelizawietgrad, na cześć cesarzowej Elżbiety, założycielki Wojskowej Szkoły Kadetów, mieszczącej się w tym mieście. Obecnie Kirowohrad to miasto słabo uprzemysłowione, pogrążone w dużym bezrobociu i pozostałościach po byłym Związku Radzieckim (niedokończone i opustoszałe, monumentalne budowle socjalistyczne i upadające fabryki). Jedną z lepiej prosperujących dziedzin przemysłu jest górnictwo - na peryferiach miasta znajduje się kopalnia uranu. Poza tym, Kirowohrad nie wyróżnia się w żaden szczególny sposób spośród wielu innych niewielkich ukraińskich miast. Jednakże wokół miasta przebiegają ważne drogowe trakty komunikacyjne łączące południe z północą (Odessa-Kijów) oraz wschód z zachodem (Dniepropetrowsk-Winnica).
Miasto, obecnie w przeważającym stopniu zamieszkane jest przez wyznawców prawosławia, posiada okazały kościół rzymskokatolicki który w minionych czasach służył polskim wiernym. Proboszczem tutejszym jest duchowny z Polski - w 1999 roku parafia posiadała niespełna 80 wiernych[potrzebne źródło].
W maju 1919 doszło do krwawego pogromu żydowskiej ludności miasta. W przeciągu trzech dni oddzialy atamana Hrihorijewa zamordowały od 1300 do 3000 osób, plądrując wraz z tłumem domy i sklepy. Prawie wszyscy spośród 50 tysięcy ówczesnych żydowskich mieszkańców Elizawietgradu zostali zepchnięci w stan nędzy[1]. Dziś w Kirowohradzie istnieje niewielka społeczność żydowska, która dysponuje własną synagogą.
Kirowohrad posiada kompleksowy węzeł komunikacji osobowej: połączenia autobusowe, kolejowe i lotnicze.
W mieście 22 czerwca 1904 urodził się Michał Choromański - polski pisarz i dramaturg.
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Portal miasta Kirowograd. Aktualności, informacje, katalog.
- Radziecka mapa topograficzna 1:100 000
- Elizabetgród w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom II (Derenek – Gżack) z 1881 r.
|
|||||||
|
||||||||||
Przypisy
- ↑ E. Heifetz: The slaughter of the Jews in the Ukraine In 1919 (ang.). Thomas Seltzer, Inc., 1921. [dostęp 2013-02-12]. s. 243-8. O. Budnitskii: Russian Jews Between the Reds and the Whites, 1917-1920. University of Pennsylvania Press, 2012, s. 218. ISBN 978-0-8122-4364-2. [dostęp 2013-02-12]. (ang.) Y. Arad: The Holocaust in the Soviet Union. 2009, s. 13-14. [dostęp 2013-02-12]. (ang.) Kirovograd (ang.). Jewish Virtual Library, 2008. [dostęp 2013-02-12].
