Kirowohrad

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kirowohrad
Кіровоград
Kirowohrad
Herb Flaga
Herb Kirowohradu Flaga Kirowohradu
Państwo  Ukraina
Obwód Flag of Kirovohrad Oblast.svg kirowohradzki
Burmistrz Ołeksandr Sainsus
Powierzchnia 103 km²
Wysokość 124 m n.p.m.
Populacja (2012)
• liczba ludności
• gęstość

233 683
2269 os./km²
Nr kierunkowy +380 522
Kod pocztowy 25000-490
Położenie na mapie obwodu kirowohradzkiego
Mapa lokalizacyjna obwodu kirowohradzkiego
Kirowohrad
Kirowohrad
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Kirowohrad
Kirowohrad
Ziemia 48°30′N 32°16′E/48,500000 32,266667Na mapach: 48°30′N 32°16′E/48,500000 32,266667
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikipodróże Informacje turystyczne w Wikipodróżach
Strona internetowa
Portal Portal Ukraina

Kirowohrad (ukr. Кіровоград, dawniej Jelizawietgrad (Elizawetgrad), Zinowjewsk, Kirowo) – miasto w centralnej części Ukrainy, około 250 km na południe od Kijowa. Ma 239 tys. mieszkańców (2004). Stolica obwodu kirowohradzkiego.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Przez miasto przepływa rzeka Inguł (dopływ Bohu). Kirowohrad posiada kompleksowy węzeł komunikacji osobowej: połączenia autobusowe, kolejowe i lotnicze. Obecnie Kirowohrad to miasto słabo uprzemysłowione, pogrążone w dużym bezrobociu i pozostałościach po byłym Związku Radzieckim (niedokończone i opustoszałe, monumentalne budowle socjalistyczne i upadające fabryki). Jedną z lepiej prosperujących dziedzin przemysłu jest górnictwo – na peryferiach miasta znajduje się kopalnia uranu. Wokół miasta przebiegają ważne drogowe trakty komunikacyjne łączące południe z północą (Odessa–Kijów) oraz wschód z zachodem (DniepropetrowskWinnica).

Historia[edytuj | edytuj kod]

Plan miasta z 1914

Tereny na których znajduje się miasto zostały utracone przez Królestwo Polskie na mocy w Rozejmu Andruszowskiego z 1667 roku. Miasto powstało w pobliżu twierdzy św. Elżbiety zbudowanej przez Rosjan w 1752 roku na południe od terytorium określanym ówcześnie jako Nowa Serbia. W przeszłości Kirowohrad nosił nazwę Jelizawietgrad na cześć cesarzowej Elżbiety, założycielki Wojskowej Szkoły Kadetów, mieszczącej się w tym mieście. W 1769 roku twierdza była oblężona przez wojska turecko-tatarskie. Po zniszczeniu przez Rosję Siczy Zaporoskiej i aneksji Chanatu Krymskiego w 1775 roku znaczenie twierdzy straciło na znaczeniu, dlatego jej uzbrojenie przeniesiono do Chersonia.

W maju 1919 doszło do krwawego pogromu żydowskiej ludności miasta. W przeciągu trzech dni oddziały atamana Hrihorijewa zamordowały od 1300 do 3000 osób, plądrując wraz z tłumem domy i sklepy. Prawie wszyscy spośród 50 tysięcy ówczesnych żydowskich mieszkańców Elizawietgradu zostali zepchnięci w stan nędzy[1].


Wyznania[edytuj | edytuj kod]

Miasto obecnie w przeważającym stopniu zamieszkane przez wyznawców prawosławia. Jest siedzibą eparchii kirowohradzkiej Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Moskiewskiego (jej katedrą jest sobór Narodzenia Matki Bożej w Kirowohradzie)[2] oraz eparchii kirowohradzkiej niekanonicznego Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Kijowskiego[3]. W mieście znajduje się także rzymskokatolicki, który w minionych czasach służył polskim wiernym. Proboszczem jest duchowny z Polskiw 1999 roku parafia posiadała niespełna 80 wiernych[potrzebne źródło]. W Kirowohradzie istnieje niewielka społeczność żydowska, która dysponuje własną synagogą.

Urodzeni[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. E. Heifetz: The slaughter of the Jews in the Ukraine In 1919 (ang.). Thomas Seltzer, Inc., 1921. [dostęp 2013-02-12]. s. 243-8. O. Budnitskii: Russian Jews Between the Reds and the Whites, 1917-1920. University of Pennsylvania Press, 2012, s. 218. ISBN 978-0-8122-4364-2. [dostęp 2013-02-12]. (ang.) Y. Arad: The Holocaust in the Soviet Union. 2009, s. 13-14. [dostęp 2013-02-12]. (ang.) Kirovograd (ang.). Jewish Virtual Library, 2008. [dostęp 2013-02-12].
  2. strona eparchii.
  3. Strona eparchii.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]