Kizomba

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Kizomba - gatunek muzyki oraz styl tańca stworzony w Angoli, a adoptowany w Portugalii oraz powoli na parkietach pozostałych krajów europejskich. W piosenkach, śpiewanych głównie w języku portugalskim, ale również w ostatnim czasie we francuskich i angielskim, delikatna, romantyczna nuta przeplata się z rytmami afrykańskimi. Kizombę tańczy się w zmysłowy, delikatny sposób, w bliskim trzymaniu partnerów. Kizomba jest dość często uważana za rodzaj muzyki portugalskiej nie tylko ze względu na język, ale i jej popularność wśród Portugalczyków.

Kizomba narodziła się w Angoli około 1987-1988 roku. [1] Jest połączeniem Semby (prekursora samby) wraz z muzyką Zouk z Karaibów Francuskich [2]. Widać też w niej wpływy z innych krajów portugalskojęzycznych.

Taniec ten swą postawą nawiązuje do Tango gdyż to po nim odziedziczył sztywną ramę, oraz nieruchomy tors. Wyrzucanie nóg ma prawdopodobnie swoje podłoże w Sembie.

W Kizombie bardzo ważnym aspektem jest sama muzyka, gdyż bardzo często dochodzi do mylnego tańca w niewłaściwy rytm muzyki, bowiem Kizomba Portugalska to nie Kizomba Angola. Różnice mają swoje podłoże w rytmice, użytych instrumentach i szybkości utworu.

Kizomba Portugalska jako rytm bicia serca została zjednoczona w rytmach by nie utrudniać tańca i zaznajamiania się z szerszym gronem muzyki poafrykańskiej. Prawdą jest, iż prawdziwych podstawowych rytmów "pokizombowych" jest pięć, są to:

Tarraxinha: Najwolniejsza, zmysłowa, bazową figurą jest Tarraxa i ma na celu "dotarcie" partnerów w sferze seksualnej. Jako gatunek muzyki jest to muzyka "tłusta" gdzie przewodzi "syty" bit.

Kizomba: Szybsza od Tarraxinha, charakteryzująca się opływowym tańcem partnerów, sztywną ramą i bliską relacją partnerów. Jako gatunek muzyki charakteryzuję się elektronicznym brzmieniem np. syntezatorami.

Zouk: Szybkośc większa niż Kizomba, charakteryzuję się zaokrąglonym ruchem kroków, kręcenie głową przez partnerką oraz wyrzutowym stylem obrotów. Jako gatunek charakteryzuję się naturalnymi instrumentami z delikatnie elektronicznym bitem.

Kuduro: Styl ten popularny w ostatnim czasie, zyskuje sobie miano dyskotekowego, gdyż muzyka ta jest prosta i wpadająca w ucho, występuję w niej dowolność instrumentach, lecz akompaniamentem prowadzacym jest akordeon. Taniec jest dość żywiołowy i z reguły przypomina grupowe animacje, gdzie wszyscy powtarzają sekwencje.

Semba: Taniec rodowy afryki. Taniec wybijany na naturalnych i ręcznie tworzonych instrumentach w pierwowzorze był tańczony w dość "dziki sposób". Sam taniec polega na wyrzucaniu dłoni "w ptasi sposób" oraz podskakiwanie z szybką zmianą nóg.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]