Kjell Magne Bondevik
| Kjell Magne Bondevik | |
| Data i miejsce urodzenia | 3 września 1947 Molde |
| Premier Norwegii | |
| Przynależność polityczna | Kristelig Folkeparti |
| Okres urzędowania | od 17 października 1997 do 3 marca 2000 |
| Poprzednik | Thorbjørn Jagland |
| Następca | Jens Stoltenberg |
| Okres urzędowania | od 19 października 2001 do 17 października 2005 |
| Poprzednik | Jens Stoltenberg |
| Następca | Jens Stoltenberg |
| Odznaczenia | |
Kjell Magne Bondevik (ur. 3 września 1947 w Molde) – norweski duchowny i polityk. Dwukrotnie premier Norwegii w latach 1997-2000 oraz 2001-2005.
Spis treści |
Kariera polityczna [edytuj]
Przewodził rządem koalicyjnym Partii Chrześcijańsko-Demokratycznej (Kristelig Folkeparti), Konserwatywnej Partii Norwegii oraz Liberalnej Partii Venstre. W latach 1997-2000 był premierem rządu koalicyjnego zawartego między Partią Chrześcijańsko-Demokratyczną (Kristelig Folkeparti), Liberalną Partią Venstre i Norweską Partią Centrum.
Urodził się w mieście Molde. Ukończył teologię na Uniwersytecie w Oslo w 1975. W 1979 został pastorem Narodowego Luterańskiego Kościoła Norwegii. Jest żonaty z Bjørg Rasmussen, z którą ma trójkę dzieci.
Reprezentując partię Kristelig Folkeparti, Bondevik zasiada w Stortingu od 1973. Był przewodniczącym klubu parlamentarnego partii w latach: 1981-1983, 1986-1989, 1993-1997, 1997 oraz 2000-2001. Pełnił również funkcję przewodniczącego partii w latach 1983-1995. W latach 1989-1990 sprawował urząd ministra spraw zagranicznych Norwegii w rządzie Jana Pedera Syse oraz ministra ds. kościoła i edukacji w rządzie Kåre Willocha w latach 1983-1986.
Skład rządu Kjell Magne Bondevika w latach 1997-2000 [edytuj]
- Kjell Magne Bondevik (Kristelig Folkeparti) – premier
- Knut Vollebæk (Kristelig Folkeparti) – minister spraw zagranicznych
- Ragnhild Queseth Haarstad (Norweska Partia Centrum) – minister lokalnych rządów i rozwoju regionalnego
- Magnhild Meltveit Kleppa (Norweska Partia Centrum) – minister spraw socjalnych
- Eldbjørg Løwer (Venstre) – minister pracy i administracji
- Gudmund Restad (Norweska Partia Centrum) – minister finansów
- Aud Inger Aure (Kristelig Folkeparti) – minister sprawiedliwości
- Anne Enger Lahnstein (Norweska Partia Centrum) – minister kultury
- Hilde Frafjord Johnson (Kristelig Folkeparti) – minister praw człowieka
- Valgerd Svarstad Haugland (Kristelig Folkeparti) – minister ds. dzieci i spraw rodziny
- Jon Lilletun (Kristelig Folkeparti) – minister ds. Kościoła i edukacji
- Peter Angelsen (Norweska Partia Centrum) – minister rybołówstwa
- Dagfinn Høybråten (Kristelig Folkeparti) – minister zdrowia
- Kåre Gjønnes (Kristelig Folkeparti) – minister rolnictwa
- Odd Einar Dørum (Venstre) – minister transportu i komunikacji
- Dag Jostein Fjærvoll (Kristelig Folkeparti) – minister obrony
- Lars Sponheim (Venstre) – minister przemysłu
- Marit Arnstad (Norweska Partia Centrum) – minister energetyki
- Guro Fjellanger (Venstre) – minister środowiska
Skład rządu Kjell Magne Bondevika 2001-2005 [edytuj]
- Kjell Magne Bondevik (Kristelig Folkeparti) – premier
- Jan Petersen (Konserwatywna Partia Norwegii) – minister spraw zagranicznych
- Erna Solberg (Konserwatywna Partia Norwegii) – minister lokalnych rządów i rozwoju regionalnego
- Dagfinn Høybråten (Kristelig Folkeparti) – minister pracy i spraw społecznych
- Lars Sponheim (Venstre) – minister rolnictwa
- Per-Kristian Foss (Konserwatywna Partia Norwegii) – minister finansów
- Odd Einar Dørum (Venstre) – minister sprawiedliwości
- Valgerd Svarstad Haugland (Kristelig Folkeparti) – minister kultury i spraw Kościoła
- Hilde Frafjord Johnson (Kristelig Folkeparti) – minister współpracy gospodarczej z zagranicą
- Laila Dåvøy (Kristelig Folkeparti) – minister ds. dzieci i rodziny
- Kristin Clemet (Konserwatywna Partia Norwegii) – minister edukacji
- Svein Ludvigsen (Konserwatywna Partia Norwegii) – minister rybołówstwa
- Ansgar Gabrielsen (Konserwatywna Partia Norwegii) – minister zdrowia
- Torild Skogsholm (Venstre) – minister transportu i komunikacji
- Kristin Krohn Devold (Konserwatywna Partia Norwegii) – minister obrony
- Børge Brende (Konserwatywna Partia Norwegii) – minister handlu i przemysłu
- Morten Andreas Meyer (Konserwatywna Partia Norwegii) – minister rozwoju
- Thorhild Widvey (Konserwatywna Partia Norwegii) – minister energetyki
- Knut Arild Hareide (Kristelig Folkeparti) – minister środowiska
Odznaczenia [edytuj]
- Krzyż Wielki Orderu Świętego Olafa (2004, Norwegia)
- Krzyż Wielki Orderu Ziemi Maryjnej (2002, Estonia)
- Krzyż Wielki Orderu Quetzala (1990, Gwatemala)
- Krzyż Wielki Orderu Zasługi (2004, Portugalia)[1]
- Krzyż Wielki Orderu Zasługi Republiki Włoskiej (2004, Włochy)
Przypisy
- ↑ Ordens Honoríficas Portuguesas (port.) [dostęp 2012-10-01]
Bibliografia [edytuj]
- Stortinget – Kjell Magne Bondevik (norw.) [dostęp 2012-11-01]
| Poprzednik Thorvald Stoltenberg |
Minister spraw zagranicznych Norwegii 1989-1990 |
Następca Thorvald Stoltenberg |
|
|||||||