Klęska głodu w Rosji w latach 1601-1603

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Klęska głodu w Rosji w latach 1601 – 1603 była największą w historii Rosji, zabijając prawdopodobnie jedną trzecią mieszkańców w czasie wielkiej smuty.

Przyczyny[edytuj | edytuj kod]

Prawdopodobnie była ona związana z erupcją wulkanu Huaynaputina w Peru, który wyrzucił od 16 do 32 milionów ton pyłów do atmosfery, głównie tlenek siarki, tworząc kwas siarkowy (zobacz zima wulkaniczna). To powstrzymało promieniowanie słoneczne przed dotarciem do powierzchni ziemi, powodując masowy głód i mroźne zimy.

Liczba zmarłych[edytuj | edytuj kod]

Podczas tego dwu i pół letniego okresu, tylko w samej Moskwie pogrzebano 127 tysięcy zmarłych. Masowo panujący głód zabił prawdopodobnie dwa miliony ludzi w Rosji.

Skutki[edytuj | edytuj kod]

Głód mógł się przyczynić do obalenia cara Borysa Godunowa.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]