Klęska głodu w Sudanie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Klęska głodu w Sudanie – humanitarna katastrofa w 1998 roku spowodowana głównie pogwałceniem praw człowieka, jak również przez suszę i nieodpowiednio szybką reakcję społeczności międzynarodowej na zaistniałą sytuację. Najbardziej dotkniętym rejonem był Bahr el Ghazal w zachodniej części obecnego Sudanu Południowego. Ocenia się że zginęło wtedy około 70 tys. osób.[1]

Spis treści

Powody[edytuj]

Głód był spowodowany niemal w całości przez nadużycie praw człowieka w związku z drugą sudańską wojną domową. Pomimo zapewnień rządu, o tym że sprawcami głodu były jedynie grupy partyzanckie, organizacja Human Rights Watch obwinia następujące grupy:

Rząd sudański oraz Kerubino Kuanyin Bol są oskarżani o zniszczenie lokalnego rolnictwa podczas prób przejęcie kontroli nad miastem Wau. Natomiast SPLA jest obwiniane o niewolnictwo i kradzież środków pomocy humanitarnej.

Skutki[edytuj]

Skutki destrukcyjnych działań poszczególnych grup miały szeroką skalę. Uważa się że zmarło około 70 tys. osób, natomiast kolejne 70 tys. uciekło z terenów wiejskich do miasta Wau od maja do sierpnia 1998 roku[2]. Co gorsza wydatki na walkę z głodem nie koncentrowały się na żywności i wspomaganiu rolnictwa, lecz zakupie broni oraz lekarstw. Sytuacja była nie była kontrolowana przez lokalne władze między innymi ze względu na braku porozumienia pomiędzy muzułmańską Północą i chrześcijańskim Południem.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. [1], dostęp 11 czerwca 2011
  2. [2], dostęp 11 czerwca 2011