Klarnet basowy
Klarnet basowy (wł. Clarinetto basso, skrót w partyturze Cl.b.) - odmiana klarnetu.
Budowa[edytuj]
Posiada większe rozmiary, czarę głosową charakterystycznie zakrzywioną do góry i skręconą, stroik umiejscowiony w metalowej rurce zakrzywionej do góry. Barwa dźwięku jest podobna do klarnetu, brzmienie nieco niższe.
Klarnet basowy transponuje o nonę wielką w dół, co oznacza, że jest w stroju B (in B).
Skala: w zapisie: es-c³, w brzmieniu D-b¹ (choć w niektórych modelach można się spotkać z dodatkowymi klapami, z pomocą których można wydobyć niższe dźwięki, aż do C).
Historia i zastosowanie[edytuj]
Klarnet basowy został zbudowany w 1772 roku przez G. Lota, następnie zmodyfikowany przez C. Sachsa, zaczął być stosowany w orkiestrze symfonicznej. W sekcji instrumentów dętych drewnianych, realizuje głosy środkowy lub niski.
Dzięki walorom brzmieniowym i dużej ruchliwości bywa stosowany również solo.
Źródła/Bibliografia[edytuj]
- hasło Klarnet, w: Mała encyklopedia muzyki, Stefan Śledziński (red. naczelny), PWN, Warszawa 1981, ISBN 83-01-00958-6
