Klaster (muzyka)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Klaster (ang tone cluster = grono dźwięków) to wielodźwiękowe współbrzmienie zbudowane z bardzo małych interwałów najczęściej sekund (półtony i całe tony). Używany w muzyce XX wieku. Nie jest uważany za akord.


Klaster zanotowany przez Henry'ego Cowella

Za odkrywcę klasterów uznawany jest powszechnie Amerykanin, Henry Cowell. Warto jednak dodać, że w tym samym czasie klastery pojawiły się w muzyce Charlesa Ivesa (Sonata "Concord" na fortepian, 1910-15), a równocześne z nim (w 1912) eksperymentował z klasterami Władimir Rubikow (1866 - 1920) w napisanym wtedy "Hymnie do słońca".

W jazzie efekt ten stosują przede wszystkim pianiści, naciskając łokciami lub całym przedramieniem wybraną grupę kolejnych klawiszy.

(audio)

Przykładowy klaster wykonany na fortepianie

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]