Klaster (muzyka)
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Klaster (ang tone cluster = grono dźwięków) to wielodźwiękowe współbrzmienie zbudowane z bardzo małych interwałów najczęściej sekund (półtony i całe tony). Używany w muzyce XX wieku. Nie jest uważany za akord.
Za odkrywcę klasterów uznawany jest powszechnie Amerykanin, Henry Cowell. Warto jednak dodać, że w tym samym czasie klastery pojawiły się w muzyce Charlesa Ivesa (Sonata "Concord" na fortepian, 1910-15), a równocześne z nim (w 1912) eksperymentował z klasterami Władimir Rubikow (1866 - 1920) w napisanym wtedy "Hymnie do słońca".
W jazzie efekt ten stosują przede wszystkim pianiści, naciskając łokciami lub całym przedramieniem wybraną grupę kolejnych klawiszy.
Zobacz też [edytuj]