Klasyczny pomór świń

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Klasyczny pomór świń (łac. Pestis clasica suum, ang. classical swine fever – CSF) – zaraźliwa, zakaźna choroba wirusowa świń domowych i dzików cechująca się wybroczynowością.

Wywołuje go wirus RNA wirus z rodziny Flaviviridae, rodzaj Pestivirus, podobny do BVD-MD, BDV. Od 1994 r. Polska jest uznawana za kraj wolny od klasycznego pomoru świń, występuje on jeszcze w Niemczech, Francji, Rosji i innych krajach stanowiąc poważny problem ekonomiczny.

Rezerwuarem są dziki, świnie i dzikie świnie afrykańskie. Źródłem zakażenia są najczęściej zwierzęta chore, bezobjawowi nosiciele a także pośrednio ptaki, sprzęt inseminacyjny, zarażają się również płody w macicy. Wirus namnaża się w migdałkach, następuje wiremia, atakuje tkanki limfatyczne i szpik powodując immunosupresję, leukopenię, trombocytopenię. Śmiertelność sięga 100% przy postaci ostrej a ozdrowieńcy zyskują trwałą odporność.

Postacie choroby[edytuj | edytuj kod]

  1. Typowa
    • po inkubacji 2-4 dni silna gorączka, chorują niemal wszystkie zwierzęta w stadzie
    • zapalenie spojówek, wybroczyny na skórze zwłaszcza podbrzusza i wewnętrznych stron kończyn, wymioty i biegunka
    • niedowłady i porażenia
  2. Przewlekła
  3. Atypowa
    • ronienia
    • rodzenie prosiąt z objawami nerwowymi(niedorozwój móżdżku)

Zmiany anatomopatologiczne:

  • wybroczyny na skórze, na nagłośni, w pęcherzu moczowym, nerkach
  • "butony" w jelicie(rzekomobłoniaste zapalenie jelit cienkich)
  • zawały brzeżne w śledzionie

Zwalczanie[edytuj | edytuj kod]

Choroba zwalczana z urzędu, obowiązek poinformowania powiatowego lekarza weterynarii. Zakaz szczepień, ścisła izolacja i wybijanie sztuk zakażonych, podejrzanych o zakażenie i o chorobę, dezynfekcja.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Zygmunt Pejsak, "Choroby świń".

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.