Klasztor

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy pojęcia związanego z religią. Zobacz też: miejscowość Klasztor w woj. pomorskim.
Klasztor benedyktyński na Monte Cassino – widok z Polskiego Cmentarza Wojennego
Klasztor Karmelitów Bosych w Zagórzu - jeden z nielicznych zachowanych klasztorów warownych w Polsce.

Klasztor (czes. klášter, z niem. Kloster, od łac. claustrum, miejsce zamknięte) – budynek, lub kompleks budynków, w którym zamieszkują zakonnicy, lub zakonnice określonej reguły, charakterystyczny dla wyznań chrześcijańskich jak i buddyzmu; w obrządku wschodnim – monaster.

W klasycznym układzie zabudowań ich centralnym punktem był kościół, do którego od strony południowej przylegał otoczony krużgankami czworoboczny wirydarz, od wschodniej – kapitularz, a od zachodniej – cele zakonne lub dormitoria. Naprzeciwko kościoła usytuowany był refektarz, a różne inne budynki (szkoła, zabudowania gospodarcze) lokowano w dalszych częściach kompleksu, jednak w obrębie opasających go murów.

Odmienny charakter miały klasztory w kościele prawosławnym, których największy rozkwit przypadł na XVIXVIII wiek. Budowane były najczęściej przy ujściach rzek, blisko jezior lub na wyspach stanowiły elementy systemu obronnego. Duże monastyry miały po kilka cerkwi, a ich charakterystycznym elementem były monumentalne dzwonnice.

Nazwą tą określa się często sam zakon czy zgromadzenie zakonne.

Spis treści

[edytuj] Słynne klasztory chrześcijańskie

[edytuj] Słynne klasztory buddyjskie

[edytuj] Zobacz też

[edytuj] Bibliografia

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach