Klasztor św. Dominika z Silos (el Antiguo)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy klasztoru w Toledo. Zobacz też: Opactwo św. Dominika z Silos w Burgos.
Klasztor św. Dominika z Silos (el Antiguo)
Monasterio de Santo Domingo de Silos (el Antiguo)
Klasztor
Główny ołtarz w Santo Domingo el Antiguo
Główny ołtarz w Santo Domingo el Antiguo
Państwo  Hiszpania
Wspólnota autonomiczna  Madryt
Miejscowość Toledo
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Archidiecezja Archidiecezja Toledo
Wezwanie Dominik z Silos
brak współrzędnych
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Klasztor św. Dominika z Silos (el Antiguo) (hiszp. Monasterio de Santo Domingo de Silos 'el Antiguo' ) – klasztor znajdujący się w Toledo, w Hiszpanii.

Pierwsze ślady architektoniczne pochodzą z czasów św. Ildefonsa; są to kamienie datowane na VI-VII wiek. W 1085 roku król Alfons VI, po zdobyciu Toledo, spełniając swoje przyrzeczenie nakazał przebudowanie świątyni i poświęcił ją Dominikowi z Silos. Przeniosła się tam grupa zakonnic kluniackich, które w 1159 roku przyjęły reformę cystersów[1]. W klasztorze pochowany został związany z miastem malarz El Greco.

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Klasztor wyróżnia się prostotą formy. Ściany zbudowane zostały z jońskich pilastrów z belkowym sufitem. Kopuła zwieńczona jest latarnią. Cały budynek zbudowany jest z cegły.

W 1576 roku klasztor za sprawą donii Marii de Silvy, damy dworu królowej Izabeli, został ponownie przebudowany. Po jej śmierci wykonawcą testamentu był dziekan katedry Don Diego de Castilla, a głównym architektem Nicolás de Vergara, zwany El Mozo[2].

Wykonanie trzech nastaw ołtarzowych pierwotnie zlecono Hernardowi de Avila i Juanowi Herrera. W 1577 roku Castilla zmienił zdanie i powierzył to zadanie El Grecowi. Łączne zamówienie opiewało na dziewięć obrazów: siedem dla ołtarza głównego i dwa na ołtarze boczne. Było to pierwsze duże zlecenie jakie otrzymał malarz i które otworzyło mu drogę do kariery w Toledo. El Greco zadanie wykonał i stworzył do ołtarza głównego: Wniebowzięcie Marii, Święty Jan Chrzciciel, Święty Jan Ewangelista, Trójca Święta, Zwieńczenie z chustą św. Weroniki, Święty Bernard, Święty Benedykt, a do ołtarzy bocznych Pokłon pasterzy i Zmartwychwstanie Chrystusa.

Przypisy

  1. Calvo, María Inmaculada, Sor, O. Cist. (1985). Catálogo del archivo del monasterio cisterciense de Santo Domingo de Silos «el Antiguo» Toledo (1150-1900) Tomo: I. Ayegui (Navarra): Instituto de Historia Cisterciense. ISBN 86268-05-2.
  2. http://perso.wanadoo.es/monjas/

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Antonina Vallentin: El Greco. Halina Ostrowska-Grabska (tłumacz). Warszawa: PIW, 1958.