Klasztor Hieronimitów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Klasztor Hieronimitów w Lizbonie
Mosteiro dos Jerónimos
{{{nazwa klasztoru}}}
Państwo  Portugalia
Miejscowość Lizbona
Kościół rzymskokatolicki
Właściciel hieronimici
Styl manueliński
Data budowy 1502-1551
Położenie na mapie Portugalii
Mapa lokalizacyjna Portugalii
Klasztor Hieronimitów w Lizbonie
Klasztor Hieronimitów w Lizbonie
Ziemia 38°41′52″N 9°12′21″W/38,697778 -9,205833Na mapach: 38°41′52″N 9°12′21″W/38,697778 -9,205833
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Monastery of the Hieronymites and Tower of Belém in Lisbona
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO
Typ kulturowe
Spełniane kryterium III, VI
Charakterystyka #263bis
Regionb Europa i Ameryka Północna
Historia wpisania na listę
Wpisanie na listę 1983
na 7. sesji
Dokonane zmiany 2008
a Oficjalna nazwa wpisana na liście UNESCO
b Oficjalny podział dokonany przez UNESCO
brak współrzędnych

Klasztor hieronimitów (port. Mosteiro dos Jerónimos) w lizbońskiej dzielnicy Belém – budowa klasztoru rozpoczęła w 1502 z polecenia króla Manuela I jako wyraz dziękczynienia za szczęśliwą wyprawę Vasco da Gamy do Indii, zakończyła w roku 1551, kiedy jego syn Jan III zrezygnował z jej finansowania. Powstała na miejscu kaplicy Ermida do Restelo (Capela de Săo Jerónimo), założonej w tym miejscu przez Henryka Żeglarza.

W budowie klasztoru uczestniczyli: Diogo de Boitaca (1460-1528), João de Castilho (1475-1552), Diogo de Torralva (1500-1566) i Jerónimo de Ruao (1530-1601). Klasztor uważany jest za perłę stylu manuelińskiego, będącego połączeniem gotyku i renesansu.

Do roku 1934 klasztor był pod opieką zakonu św. Hieronima stąd jego nazwa. W roku 1983 budowla została wpisana na Listę światowego dziedzictwa UNESCO.

W klasztorze znajdują się groby króla Manuela I i jego żony Marii Aragońskiej oraz króla Jana III i jego żony Katarzyny Habsburg. Są też tam nagrobki żeglarza Vasco da Gamy (1468-1523) i pisarza Luisa de Camões (1527-1570).

13 grudnia 2007 r., podczas szczytu Unii Europejskiej, na terenie klasztoru podpisano formalnie tzw. Traktat Reformujący Unię Europejską, odtąd nazywany Traktatem Lizbońskim.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]