Klasztor Marienstern

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Klasztor Marienstern
Kloster Sankt Marienstern
Kościół i klasztor Mariijna Hwězda/Marienstern
Kościół i klasztor Mariijna Hwězda/Marienstern
Państwo  Niemcy
Miejscowość okolice Panschwitz-Kuckau
Kościół rzymskokatolicki
Właściciel cysterki
Typ zakonu żeński
Liczba zakonnic 18
Data budowy XIII wiek
Położenie na mapie Saksonii
Mapa lokalizacyjna Saksonii
Klasztor Marienstern
Klasztor Marienstern
Położenie na mapie Niemiec
Mapa lokalizacyjna Niemiec
Klasztor Marienstern
Klasztor Marienstern
Ziemia 51°13′58″N 14°12′05″E/51,232778 14,201389Na mapach: 51°13′58″N 14°12′05″E/51,232778 14,201389
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Kościół i klasztor Marijina Hwězda/Marienstern na znaczku wydanym przez pocztę niemiecką

Klasztor Marienstern (niem. Kloster Marienstern, łuż. Klóšter Marijina Hwězda) – klasztor cysterek leżący na Łużycach Górnych koło wsi Pančicy-Kukow Panschwitz-Kuckau.

Klasztor został założony w 1248 r. przez panów von Kamenz. Dwa lata później został przyjęty do wspólnoty cysterskiej i oddany pod zwierzchnictwo klasztoru Altzella koło Nossen. Pod swoją opiekę wziął Marienstern margrabia brandenburski, a następnie król czeski Jan Luksemburski. W 1280 r. rozpoczęto budowę klasztoru. W 1429 r. został splądrowany przez husytów. W okresie średniowiecza cysterki zwiększały swoje posiadłości ziemskie, którymi zarządzał wójt klasztorny mianowany spośród miejscowego rycerstwa przez opatkę. Opactwo należało do zgromadzenia stanowego Górnych Łużyc.

W czasie reformacji klasztor nie został zlikwidowany. Przestało natomiast istnieć opactwo Altzella. O prawo zwierzchnictwa nad klasztorem Marienstern spierali się opat z Neuzelle i dziekan z Budziszyna. Pod koniec XVI i na początku XVII w. cysterki były wizytowane przez opatów klasztorów w Strahovie i Zbrasławiu w Królestwie Czeskim. Podczas wojny trzydziestoletniej klasztor został splądrowany przez Szwedów, a zakonnice zbiegły do Bledzewa. W 1635 r. Łużyce przeszły pod władzę protestanckich elektorów saskich, którzy zagwarantowali im nienaruszalność mienia. Po objęciu polskiego tronu przez elektora Fryderyka Augusta I i konwersji na wiarę katolicką powstały silne więzi między klasztorem a rodziną elektorską. Podczas wielkiej wojny północnej zakonnice zbiegły do Litomierzyc. Po ich powrocie, w latach 1716-1732 nastąpiła barokowa przebudowa klasztoru.

Po sekularyzacji klasztoru Neuzelle Marienstern przeszedł pod nadzór opactwa w Oseku w Czechach. W 1826 r. utworzono St.-Josephs-Institut – szkołę dla dziewcząt z internatem. W latach 1833-1872 zlikwidowano powinności feudalne we wsiach klasztornych. Podczas Wiosny Ludów pojawiły się niezrealizowane plany sekularyzacji. W 1871 r. wprowadzono na mocy papieskiej decyzji postanowienia o surowej klauzurze.

W 1923 r. w klasztorze Marienstern obradował pierwszy synod odrodzonej diecezji miśnieńskiej. Na początku rządów hitlerowskich zlikwidowano szkołę klasztorną. Podczas II wojny światowej zakwaterowano w opactwie przesiedleńców z Besarabii. W 1945 r. część zakonnic uciekła do Oseku. W czasach powojennych majątek ziemski klasztoru przeszedł pod nadzór biskupa miśnieńskiego. Na polecenie władz państwowych zamknięto browar. W 1973 r. otwarto ośrodek dla niepełnosprawnych dziewcząt. W latach 1966-1998 przeprowadzono remont kościoła i klasztoru.

Obecnie w klasztorze mieszka 18 zakonnic, które opiekują się niepełnosprawnymi dziewczętami. Dla turystów jest dostępny kościół, ogrody, muzeum, gospoda i sklep.

W 1998 r. na 750-lecie klasztoru poczta niemiecka wydała okolicznościowy znaczek pocztowy z widokiem klasztoru i napisami w językach górnołużyckim i niemieckim.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Karlheinz Blaschke (Hrsg.): 750 Jahre Kloster St. Marienstern Festschrift, hrsg. im Auftr. von Äbtissin M. Benedicta Waurick und dem Konvent der Zisterzienserinnenabtei St. Marienstern. Halle an der Saale 1998.
  • Judith Oexle: Zeit und Ewigkeit. 128 Tage in St. Marienstern - Erste Sächsische Landesausstellung, 13. Juni 1998 - 18. Oktober 1998 im Kloster St. Marienstern, Panschwitz-Kuckau. Ausstellungskatalog. Halle an der Saale 1998.
  • Heinrich Magirius: Das Kloster Sankt Marienstern. Berlin 1981,
  • Winzeler, Marius: Die neue Schatzkammer des Klosters St. Marienstern. In: Sächsische Heimatblätter. 2000 Heft 6, S. 326-331.