Klasztor Mater Ecclesiae

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy klasztoru. Zobacz też: wizerunek NMP Mater Ecclesiae.
Klasztor Mater Ecclesiae
Klasztor Mater Ecclesiae
Klasztor Mater Ecclesiae
Państwo  Watykan
Miejscowość Rzym
Kościół Kościół katolicki
Klauzura tak
Typ zakonu żeński
Założyciel klasztoru Jan Paweł II
Położenie na mapie Watykanu
Mapa lokalizacyjna Watykanu
Klasztor Mater Ecclesiae
Klasztor Mater Ecclesiae
Ziemia 41°54′14″N 12°27′04″E/41,903750 12,451083Na mapach: 41°54′14″N 12°27′04″E/41,903750 12,451083
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Klasztor Mater Ecclesiae – były rzymskokatolicki żeński klasztor klauzurowy znajdujący się w Watykanie na terenie Ogrodów Watykańskich[1]. Od 2 maja 2013 rezydencja emerytowanego papieża Benedykta XVI[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Przed powstaniem klasztoru[edytuj | edytuj kod]

Budynek klasztoru przylega do części zachowanego fragmentu murów obronnych, którymi papież Leon IV kazał otoczyć bazylikę św. Piotra. Pochodząca z czasów średniowiecza wieża została przebudowana przez papieża Leona XIII na jego letnią rezydencję i nazwana jego imieniem. Podczas przebudowy dobudowano również budynki dla służby i gwardii papieskiej w tym dzisiejszy klasztor Mater Ecclesiae[1].

Historia klasztoru[edytuj | edytuj kod]

Jan Paweł II pragnął sprowadzić do Watykanu wspólnotę sióstr klauzurowych, aby wspierały one modlitwą papieża i Stolicę Apostolską. Poprosił Konsultę Żeńskich Zgromadzeń Klauzurowych o stworzenie na terenie Watykanu wspólnoty kontemplacyjnej. Na siedzibę nowego klasztoru wybrano budynek przy wieży Leona XIII, który dawniej służył żandarmerii watykańskiej, a następnie znajdowały w nim się mieszkania dla pracowników Watykanu[3]. W latach 1992–1994 budynek poddano remontowi oraz dobudowano kaplicę i chór dla zakonnic[1][4].

13 maja 1994, w trzynastą rocznicę zamachu na Jana Pawła II, klasztor rozpoczął działalność. Postanowiono, że zakonnice mieszkające w klasztorze będą się zmieniać co 5 lat. W 2009 okres ten, ze względu na duże zainteresowanie wśród zgromadzeń, zmniejszono do 3 lat. W klasztorze mieszkały:

W listopadzie 2012 ponownie rozpoczęto remont klasztoru[1].

2 maja 2013 klasztor został rezydencją emerytowanego papieża Benedykta XVI. Papież Ratzinger zapowiedział, że resztę życia chce spędzić w odosobnieniu, na rozmyślaniach i modlitwie[5].

Wnętrze klasztoru[edytuj | edytuj kod]

Główny budynek jest trzykondygnacyjny. W okresie funkcjonowania klasztoru na parterze mieściły się refektarz, kuchnia, spiżarnia, izba chorych, archiwum i biuro. Na dwóch piętrach było 12 cel dla zakonnic, a na dachu taras z widokiem na Bazylikę św. Piotra. W klasztorze jest również biblioteka. W dobudowanym skrzydle znajdowała się portiernia, chór oraz kaplica. Obok zespołu budynków jest ogród, w którym mniszki uprawiały cytrusy i warzywa dla siebie oraz na stół papieski. Jedynym miejscem, do którego wstęp miały osoby z zewnątrz była kaplica[1][3][4].

Obecnie emerytowany papież Benedykt XVI ma do dyspozycji pomieszczenia o łącznej powierzchni 450 m². Wśród nich są m.in. pokój do pracy i biblioteka[5].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Włodzimierz Rędzioch. Klasztor „Mater Ecclesiae” – pustelnia Benedykta XVI. . 9/2013. s. 5 (pol.). [dostęp 3 maja 2013]. 
  2. Dwóch papieży w Watykanie (pol.). Interia.pl, 3 maja 2013. [dostęp 3 maja 2013].
  3. 3,0 3,1 3,2 W sercu Kościoła (pol.). Siostry Wizytki / wizytki.pl, 13 marca 2010. [dostęp 3 maja 2013].
  4. 4,0 4,1 Jan Paweł II, klaryski i Fatima (pol.). klodzko.klaryski.org. [dostęp 3 maja 2013].
  5. 5,0 5,1 Benedykt XVI wraca do Watykanu (pol.). Interia.pl, 2 maja 2013. [dostęp 3 maja 2013].