Klasztor w Alvastrze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Klasztor w Alvastra)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Klasztor w Alvastrze
Ruiny kościoła w Alvastrze
Ruiny kościoła w Alvastrze
Państwo  Szwecja
Miejscowość Alvastra
Kościół rzymskokatolicki
Właściciel cystersi
Fundator Swerker I Starszy
Materiał budowlany wapień
Data budowy XII wiek
Data zamknięcia XVI wiek
Położenie na mapie Östergötlandu
Mapa lokalizacyjna Östergötlandu
Klasztor w Alvastrze
Klasztor w Alvastrze
Położenie na mapie Szwecji
Mapa lokalizacyjna Szwecji
Klasztor w Alvastrze
Klasztor w Alvastrze
Ziemia 58°17′48″N 14°39′31″E/58,296667 14,658611
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Klasztor w Alvastrzeklasztor cysterski w Alvastrze w południowej Szwecji, w prowincji Östergötland, założony w XII w., zniesiony w XVI w., nekropola królów szwedzkich. Obecnie w ruinie.

Klasztor w Alvastrze ma status zabytku sakralnego według rozdz. 4 Kulturminneslagen (pol. Prawo o pamiątkach kultury) ponieważ został wzniesiony do końca 1939 (3 §)[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Klasztor w Alvastrze jako pierwszy w Szwecji klasztor cystersów został założony w 1143 (przybyli tutaj mnisi z Clairvaux). Jego fundatorem był Swerker I Starszy, pierwszy król Szwecji z dynastii Swerkerydów, i jego żona Ulfhilda (być może jeszcze przed fundacją klasztoru planowali tu budowę kościoła, czego dowodem mają być pozostałości wcześniejszej krypty pod ruinami klasztornego kościoła). Klasztor był związany z dynastią przez cały okres jej panowania w Szwecji. Zostali w nim pochowani jej członkowie (pochowana tutaj została też Piastówna, Ryksa, córka Bolesława Krzywoustego[2]).

W okresie swojego istnienia klasztor stanowił ważne centrum kulturalne i religijne; już jeden z pierwszych przybyłych tu mnichów, Stefan, został w 1164 pierwszym arcybiskupem Uppsali. Z klasztorem związana była św. Brygida, której mąż Ulf zmarł w klasztorze w 1344, a ona sama mieszkała przy klasztorze od tego momentu aż do swego wyjazdu do Rzymu[3].

Klasztor został rozwiązany w XVI w., gdy królowie szwedzcy przyjęli luteranizm, jego majątek został zsekularyzowany[4]. Obecnie widoczne są jedynie ruiny zbudowanego z wapienia założenia klasztornego. Kościół ukończono w latach 80. XII w., został zbudowany w stylu romańskim, ale widoczne są już tu pierwsze ślady wpływów gotyku[5].

Przypisy

  1. Sveriges riksdag: Svensk författningssamling (SFS) Lag (1988:950) om kulturminnen m.m. (szw.). [dostęp 2012-02-25].
  2. Philip Line: Kingship and State Formation in Sweden 1130-1290. Leiden: Koninklijke Brill NV, 2007, s. 599–600, seria: The Northern World. 27. ISBN 978 90 04 15578 7. [dostęp 2010-02-08]. (ang.)
  3. Bridget Morris: Brigitta, St.. W: Medieval Scandinavia: An Encyclopedia. Philip Pulsiano i inni (redakcja). New York: Garland, 1993, s. 42. ISBN 0-8240-4787-7. [dostęp 2010-02-08]. (ang.)
  4. Lars Anton Anjou: The History of the Reformation in Sweden. New York: General Protestant Episcopal Sunday School Union and Church Book Society, 1859, s. 472–473. [dostęp 2010-02-08]. (ang.)
  5. Anna Nilsén: High and late medieval culture: Art and architecture. W: The Cambridge History of Scandinavia. Knut Helle (red.). T. 1: Prehistory to 1520. Cambridge: Cambridge University Press, 2003, s. 528. ISBN 0 521 47299 7. [dostęp 2010-02-08]. (ang.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]