Klatka meteorologiczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Klatka meteorologiczna

Klatka meteorologiczna - obiekt służący do zabezpieczenia przyrządów niezbędnych do wykonywania pomiarów meteorologicznych przed bezpośrednim działaniem zjawisk atmosferycznych.

Usytuowanie[edytuj | edytuj kod]

Na terenie ogródka meteorologicznego, na powierzchni równej i płaskiej, z dala od zbiorników wodnych, brzegów rzek czy potoków, nie powinny się znajdować na wszelkiego rodzaju wzniesieniach, w pobliskim otoczeniu nie powinno być zabudowań, wysokich drzew, tak aby powietrze miało łatwą możliwość wymiany. Trawnik w obrębie ogródka meteorologicznego powinien mieć wysokość nie więcej niż 5 cm.

Wyposażenie i wygląd klatki meteorologicznej[edytuj | edytuj kod]

Wnętrze klatki meteorologicznej

Wymiary klatki to 50cm/50cm/75cm, dno z 3 desek (środkowa nieco wyżej - w celu zapewnienia przewiewności klatki, a tym samym dokładności pomiarów), ścianki z tzw. żaluzji, kolor biały, dach pochylony w stronę południową, w suficie otwory wentylacyjne, drzwiczki od strony północnej; wewnątrz przyrządy pomiarowe, których czujniki powinny znajdować się na wysokości około 2 m:

oraz wiele innych.

Commons in image icon.svg

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Alojzy Woś Meteorologia dla geografów, Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza, Poznań 2006, ISBN 83-23216541