Klaus-Jürgen Bathe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Klaus-Jürgen Bathe
Klaus-Jürgen Bathe
Kraj działania  Niemcy
 Stany Zjednoczone
Data i miejsce urodzenia 26 maja 1943
Berlin,  Niemcy
profesor nauk inżynierii mechanicznej
Specjalność: mechanika komputerowa
Alma Mater Uniwersytet Kapsztadzki

Klaus-Jürgen Bathe (ur. 26 maja 1943 w Berlinie[1]) – niemiecki inżynier, profesor inżynierii mechanicznej na Massachusetts Institute of Technology specjalizujący się w mechanice komputerowej[2]. Jest uważany za pioniera metody elementów skończonych[3].

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

Bathe ukończył szkołę średnią w Oldenburgu[1][4]. Później przeprowadził się do RPA[5], gdzie w 1967 ukończył studia na Uniwersytecie Kapsztadzkim na kierunku Inżynieria Cywilna i Mechaniczna[6][7]. Zanim dostał się na tę uczelnię pracował na farmie[8] w Namibii[9], w kopalni złota[10] oraz na budowie drogi[11]. W 1969 otrzymał stopień Master of Science na Uniwersytecie Calgary w inżynierii cywilnej[12]. W 1971 uzyskał doktorat na tym samym kierunku na University of California[13]. Jego praca doktorancka dotyczyła problemów wektorowych[14].

Kariera[edytuj | edytuj kod]

W latach 1972-1974, w których pełnił funkcję badacza i konsultanta na uniwersytecie w Berkeley wynalazł programy zajmujące się elementami skończonymi SAP IV[15] (1983)[16] i NONSAP[15] (1974)[16]. W 1974 stworzył też pierwszą wersję programu ADINA[15]. Niedługo potem, w 1975[17], rozpoczął pracę na wydziale inżynierii mechanicznej na Massachusetts Institute of Technology[18][19]. W 1986 założył ADINA R&D, Inc.[20]

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Uzyskał doktorat honorowy na kilkunastu uniwersytetach z całego świata. Są to m.in.[2]:

Działalność edytorska[edytuj | edytuj kod]

Bathe pracuje jako współredaktor czasopisma Computers & Structures[21]. Jest też redaktorem serii książek Computational Fluid and Solid Mechanics wyd. Springer[22].

Książki napisane przez Bathe′a[edytuj | edytuj kod]

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

W październiku 1970 wziął ślub z Zorką[23].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Anwar Bég 2003 ↓, s. 68.
  2. 2,0 2,1 Klaus-Jürgen Bathe – Professor of Mechanical Engineering (ang.). meche.mit.edu. [dostęp 2013-10-31].
  3. Anwar Bég 2003 ↓, s. 68-73.
  4. Bathe 2007 ↓, s. 17.
  5. Bathe 2007 ↓, s. 23-24.
  6. Bathe 2007 ↓, s. 48-51.
  7. Anwar Bég 2003 ↓, s. 68-69.
  8. Bathe 2007 ↓, s. 30-33.
  9. Preface (ang.). web.mit.edu. [dostęp 2013-11-01]. s. 1.
  10. Bathe 2007 ↓, s. 34-35.
  11. Bathe 2007 ↓, s. 36-47.
  12. Bathe 2007 ↓, s. 68.
  13. Bathe 2007 ↓, s. 81.
  14. Klaus-Jürgen Bathe: Finite element procedures. Englewood Cliffs: Prentice-Hall, 1996. ISBN 978-0-1330145-8-7. OCLC 32049707. (ang.)
  15. 15,0 15,1 15,2 Bathe 2007 ↓, s. 83.
  16. 16,0 16,1 Bathe 2007 ↓, s. 96.
  17. Anwar Bég 2003 ↓, s. 69.
  18. Bathe 2007 ↓, s. 109.
  19. History & Founder (ang.). adina.com. [dostęp 2013-11-01].
  20. ADINA – Finite Element Analysis Software (ang.). adina.com. [dostęp 2013-10-31].
  21. Computers & Structures Editorial Board (ang.). elsevier.com. [dostęp 2013-11-01].
  22. Computational Fluid and Solid Mechanics (ang.). springer.com. [dostęp 2013-11-01].
  23. Bathe 2007 ↓, s. 74-75.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]