Klauzula Horna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Klauzula Horna (ang. Horn clause) to klauzula, w której co najwyżej jeden element jest niezanegowany. Przykładami takich klauzul są {p,¬r,¬q} i {¬r,¬q}.

Klauzule Horna zapisuje się zwykle w postaci implikacyjnej:

  • p ← r ∧ q
  • ← r ∧ q

albo wręcz w prologowskiej:

  • p :- r, q
  •  :- r, q

Klauzule Horna są używane w programowaniu logicznym (na przykład w Prologu). Wykorzystywane są również do reprezentowania wiedzy w systemach eksperckich ponieważ spełniają ważną właściwość:

klauzula

\neg p \or \neg q \vee \cdots \vee \neg t \vee u

jest równoważna

(p \wedge q \wedge \cdots \wedge t) \rightarrow u

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]