Kleczanów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kleczanów
Drewniany kościół pw. św. Katarzyny i św. Stanisława Biskupa w Kleczanowie
Drewniany kościół pw. św. Katarzyny i św. Stanisława Biskupa w Kleczanowie
Państwo  Polska
Województwo świętokrzyskie
Powiat sandomierski
Gmina Obrazów
Wysokość 230 m n.p.m.
Liczba ludności (2006) 570
Strefa numeracyjna (+48) 15
Kod pocztowy 27-641
Tablice rejestracyjne TSA
SIMC 0800775
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Kleczanów
Kleczanów
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kleczanów
Kleczanów
Ziemia 50°42′56″N 21°34′02″E/50,715556 21,567222Na mapach: 50°42′56″N 21°34′02″E/50,715556 21,567222
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Kleczanówwieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie sandomierskim, w gminie Obrazów.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego.

Przez miejscowość przebiega droga krajowa nr 77 z Lipnika do Przemyśla.

Przez wieś przechodzi szlak turystyczny zielony zielony szlak turystyczny z Chańczy do Pielaszowa.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Kleczanów to jedna z najstarszych miejscowości w regionie.

W 2013 odkryty tu został datowany na 5000 lat wstecz grób ludności kultury złockiej, której ślady do tej pory znane były jedynie z okolic Sandomierza i niewielkiej enklawy pod Pacanowem. Pochodzący z końca środkowego neolit pochówek ma postać grobu niszowego, z pionowym szybem długości 1,5 m, który prowadzi do wydrążonej w lessowym podłożu niszy o wymiarach ok. 1,8 x 2,3 m, której płaskie dno znajduje się na głębokości ok. 2 m. Wewnątrz badacze natrafili na należące do kobiety kości i kilka innych drobnych artefaktów[1].

Na terenie wsi znajduje się również odkryte w miejscowym lesie cmentarzysko kurhanowe dawnej osady pochodzące co najmniej z IX wieku. Jak podaje Jan Długosz tutejsza parafia została założona w 990 r. Według miejscowej tradycji, Kleczanów mógł mieć nawet status miasta. W 1240 r. został jednak całkowicie zniszczony podczas najazdu Tatarów. Ludność Kleczanowa została wymordowana, zniszczeniu uległ też pierwotny kościół. Kolejny najazd tatarski nastąpił w 1287 r. Na przełomie XIII i XIV wieku wieś została odbudowana. Do 1819 r. była własnością klasztoru Norbertanek, najpierw w Krzyżanowicach, a potem w Busku.

Pod koniec XVII wieku, rozebrano dawny kościół i wzniesiono nowy, który stoi w Kleczanowie do dzisiaj.

W latach 1864-1919 folwark we wsi Kleczanów należał do rosyjskiego administratora, Chruszczewa, który otrzymał majątek w tej okolicy, w nagrodę za tłumienie powstania styczniowego. W 1919 r. majątek w Kleczanowie został rozparcelowany.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Małgorzata Płaza. Przypadkowe odkrycie. „Echo Dnia”, s. 4, 14 stycznia 2014. ISSN 0137-902X.