Klej anaerobowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Klej anaerobowyklej, który wiąże pod wpływem kontaktu z metalem (w wyniku obecności jonów np. żelaza lub miedzi[1]) i przy braku tlenu.

Utwardza się w wyniku pozbawienia go dopływu tlenu. Proces utwardzania przyspieszany jest przez kontakt z metalem. Kleje anaerobowe stosuje się głównie do metali, gdy części łączone są sztywne, szczelina nie przekracza 0,5 mm, a szerokość szczeliny nie przekracza 5 mm. Są przydatne w zabezpieczaniu gwintów, mocowaniu części współosiowych oraz do uszczelniania powierzchni[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Mike Shannahan: Basics on anaerobic adhesives and threadlockers. W: Relable Plant [on-line]. [dostęp 2014-10-25].
  2. Saweryn Orzełowski: Naprawa i obsługa pojazdów samochodowych. WSiP, 2008, s. 206.