Klemens Kamiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Klemens Jan Kamiński
Data i miejsce urodzenia 16 stycznia 1940
Hindenburg, III Rzesza Niemiecka
Data i miejsce śmierci 5 sierpnia 2012
Wrocław, Polska
Instrument organy
Gatunek muzyka poważna
Zawód organista, nauczyciel, improwizator, dyrygent, kompozytor
Aktywność Akademia Muzyczna we Wrocławiu, Archikatedra św. Jana Chrzciciela we Wrocławiu
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Klemens Jan Kamiński, właśc. Klemens Johannes Kaminski (ur. 16 stycznia 1940 w Hindenburgu, zm. 5 sierpnia 2012[1] we Wrocławiu) – polski organista, improwizator, dyrygent, kompozytor, pedagog.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Pochodził ze śląskiej rodziny z muzycznymi tradycjami. Pracę jako organista rozpoczął w młodym wieku – mając kilkanaście lat. Ukończył Salezjańską Średnią Szkołę Organistowską w Przemyślu – w ówczesnym czasie jedyną w Polsce kościelną szkołę organistowską – oraz Średnią Szkołę Muzyczną w Szczecinie. Od 1962 do 1965 był organistą franciszkańskiej parafii pw. św. Antoniego we Wrocławiu na Karłowicach. Był absolwentem Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej we Wrocławiu (obecnie: Akademia Muzyczna im. Karola Lipińskiego) w klasach: organów prof. Juliana Bidzińskiego (w 1966) oraz kompozycji Stefana Poradowskiego i Tadeusza Natansona (w 1969). W czasie studiów pobierał także nauki u Ryszarda Bukowskiego. W 1969 wyjechał na stypendium naukowe na Uniwersytet Mozarteum w Salzburgu gdzie przebywał do 1972.

W latach 1966−2012 organista archikatedry wrocławskiej[2], przy której założył zespół wokalno-instrumentalny pod nazwą Collegium Musicum Cathedrale Wratislavienses. Wieloletni wykładowca organów i kontrapunktu na macierzystej uczelni – Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu, nauczyciel w Ogólnokształcącej Szkole Muzycznej II st. im. Karola Szymanowskiego[3] oraz twórca klasy organów Państwowej Szkoły Muzycznej II st. im. Ryszarda Bukowskiego we Wrocławiu. Odznaczony w roku 2000 za wybitne zasługi w edukacji artystycznej młodzieży i osiągnięcia w pracy pedagogicznej Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[4]. Zmarł 5 sierpnia 2012 we Wrocławiu po długoletniej chorobie. Został pochowany 9 sierpnia 2012 na cmentarzu katedralnym św. Wawrzyńca.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Prasał, Kultura muzyczna w Archidiecezji Wrocławskiej w latach 1945-2003, Lublin, 2009, na książce ISBN 978-83-7270-646-8 (formalnie błędny numer ISBN)