Klementyna Orleańska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Klementyna Orleańska
księżniczka francuska, księżna Saksonii
Clementinesaxe.jpg
Księżna Saksonii
Okres panowania od 1843
do 1907
Dane biograficzne
Dynastia Orleańska
Urodzona 3 czerwca 1817
w Neuilly-sur-Seine
Zmarła 16 lutego 1907
w Wiedniu
Ojciec Ludwik Filip
Matka Maria Amelia
Mąż August Sachsen-Coburg-Gotha
Dzieci Ferdynand Filip
Ludwik August
Klotylda Maria
Amalia
Ferdynand
Odznaczenia
Dama Orderu Królowej Marii Luizy (Hiszpania)
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Maria Klementyna Leopoldyna Karolina Klotylda Orleańska, później znana jako Klementyna Sachsen-Coburg-Gotha lub Klementyna Medycejska (ur. 3 czerwca 1817 w Neuilly-sur-Seine, zm. 16 lutego 1907 w Wiedniu) – księżniczka francuska, księżna Saksonii.

Urodziła się jako czwarta córka Ludwika Filipa I, króla Francuzów z dynastii orleańskiej, i jego żony Marii Amelii Burbon, księżniczki Obojga Sycylii. Miała 9 rodzeństwa. Do czasu akcesji jej ojca na tron znana była jako Mademoiselle de Beaujolais, potem otrzymała tytuł 'księżniczki francuskiej.

W 1836 pojawiły się plotki, że Klementyna poślubi swojego brata ciotecznego - owdowiałego Ferdynanda II, króla Obojga Sycylii. Ostatecznie Leopold I Koburg, król Belgii, przeforsował kandydaturę księcia Augusta Sachsen-Coburg-Gotha. Konkrakt małżeński, 24 lutego 1843 w Wiedniu, podpisali ambasador Francji - Charles Joseph, hrabia Flahaut (reprezentujący Klementynę) i ambasador Belgii - Baron O'Sullivan (reprezentujący Augusta). Ślub miał miejsce 20 kwietnia 1843 w Château de Saint-Cloud. August i Klementyna doczekali się 5 dzieci:

  1. Ferdynanda Filipa (1844-1921), męża swojej kuzynki - Luizy Koburg (córki Leopolda II, króla Belgii),
  2. Ludwika Augusta (1845-1907), męża Leopoldyny Teresy Brazylijskiej (córki Piotra II, cesarza Brazylii),
  3. Klotyldę Marię (1846-1927), żonę arcyksięcia Józefa Austriackiego, palatyna Węgier,
  4. Amalię (1848-1894), żonę Maksymiliana Emanuela, księcia Bawarii (najmłodszego brata cesarzowej Elżbiety Bawarskiej),
  5. Ferdynanda (1861-1948), cara Bułgarii (1887-1918).

Dalsze życie[edytuj | edytuj kod]

Księżna Klementyna

Rewolucja czerwcowa w 1848 zakończyła rządy ojca Klementyny we Francji. Klementyna i jej rodzina musieli opuścić ojczyznę. Klementyna i August, po upewnieniu się, że ich dzieci są bezpieczne z dala od Paryża, pociągiem udali się do Wersalu, stamtąd do Coburga i wreszcie do Wiednia. August był oficerem w armii austro-węgierskiej. Klementyna potem starała się odzyskać majątek należący do jej przodków i publicznie odmówiła przyjęcia 200 tysięcy franków, które w zamian zaproponował jej cesarz Napoleon III Bonaparte.

Kiedy Klementyna zrozumiała, że nigdy nie będzie królową, wszystkie swoje wysiłki poświęciła zapewnieniu tronu swojemu najmłodszemu i najukochańszemu synowi - Ferdynandowi. Od najmłodszych lat wpajała mu, że jest nie tylko bezpośrednim potomkiem króla Ludwika Filipa I, ale również Króla Słońce i korona mu się należy - nie ważne jakiego kraju. W 1887 to dzięki staraniom Klementyny, Ferdynand został wybrany księciem Bułgarii. Po pierwszym sukcesie, Klementyna skupiła się na przekształceniu tytułu syna z księcia na króla i zapewnieniu mu uznania innych władców m.in. cesarza Wilhelma II i suwerena Bułgarii - sułatana Abd-ul-Hamida II. Znalazła również czas na zaprojektowanie bułgarskiej korony królewskiej, którą w 1908 koronowano Ferdynanda, i szukanie dla syna odpowiedniej żony.

Klementyna chciała ożenić Ferdynanda z jego kuzynką - księżniczką Heleną Orleańską, córką Filipa, hrabiego Paryża, ale do ślubu nie doszło. W 1893 Ferdynand ożenił się z Marią Luizą Parmeńską. W lutym 1896 Klementyna miała podobno zerwać stosunki z synem, ponieważ ten zdecydował się ochrzcić swojego syna Borysa w obrządku prawosławnym, ale w 1899, po śmierci synowej, Klementyna stała się odpowiedzialna za edukację wnuka.

Pod koniec życia Klementyna prawie ogłuchła, ale do ostatnich dni jej wpływ na syna był tak olbrzymi, że zaczęto przewidywać jej upadek. Zdecydowanie przyczyniła się do umocnienia pozycji monarchii w Bułgarii. Zmarła w Wiedniu, w wieku 89 lat. Została pochowana w Coburgu, a na grobie umieszczono inskrypcję: Córka króla, sama nie była królową, jednak została matką króla.

Klementyna przyjaźniła się z królową Wiktorią i kiedy tylko Wiktoria odwiedzała rodzinę w Niemczech, panie jadły razem lunch.

Przodkowie[edytuj | edytuj kod]

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ludwik I Burbon-Orleański
 
 
 
 
 
 
 
Ludwik Filip Burbon-Orleański
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Augusta Maria Joanna Badeńska
 
 
 
 
 
 
 
Ludwik Filip Józef Burbon-Orleański
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ludwik Armand II Burbon-Conti
 
 
 
 
 
 
 
Ludwika Henrietta Burbon-Conti
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ludwika Elżbieta Burbon-Condé
 
 
 
 
 
 
 
Ludwik Filip
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ludwik Aleksander Burbon
 
 
 
 
 
 
 
Ludwik de Penthièvre
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Maria Wiktoria de Noailles
 
 
 
 
 
 
 
Ludwika Maria de Penthièvre
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Franciszek III d'Este
 
 
 
 
 
 
 
Maria Teresa Felicita d'Este-Modène
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Charlotta Aglaé Orleańska
 
 
 
 
 
 
 
Klementyna Orleańska
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Filip V Hiszpański
 
 
 
 
 
 
 
Karol III Hiszpański
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Elżbieta Farnese
 
 
 
 
 
 
 
Ferdynand I Burbon
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
August III Sas
 
 
 
 
 
 
 
Maria Amalia Wettyn
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Maria Józefa Habsburżanka
 
 
 
 
 
 
 
Maria Amelia Burbon-Sycylijska
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Leopold I Józef
 
 
 
 
 
 
 
Franciszek I Lotaryński
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Elżbieta Charlotta Orleańska
 
 
 
 
 
 
 
Maria Karolina Habsburg
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Karol VI Habsburg
 
 
 
 
 
 
 
Maria Teresa Habsburg
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Elżbieta Krystyna von Braunschweig-Wolfenbüttel