Kleopatra Selene II

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kleopatra Selene II
królowa Mauretanii
Okres panowania od
do 6 n.e.
Żona Juby II
Dane biograficzne
Urodzona 40 p.n.e.
Zmarła 6 n.e.
Ojciec Marek Antoniusz
Matka Kleopatra VII
Mąż Juba II
Dzieci Ptolemeusz,
córka (Kleopatra?)
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Kleopatra Selene, Kleopatra VIII (ur. 40 p.n.e., zm. 6 n.e.) – córka rzymskiego wodza Marka Antoniusza i Kleopatry VII, królowej Egiptu[1][2].

Wywód przodków[edytuj | edytuj kod]

4. Marek Antoniusz Kretyk      
    2. Marek Antoniusz
5. Julia        
      1. Kleopatra Selene
6. Ptolemeusz XII    
    3. Kleopatra VII    
7. Kleopatra V Tryfajna      
 

Otrzymała imię Selene (Księżyc), a jej bliźniaczy brat Aleksander – imię Helios (Słońce). W 37 p.n.e. Marek Antoniusz uznał oficjalnie ich oboje za swoje dzieci, decyzją to wzbudzając oburzenie wielu Rzymian[1][2]. Podczas tzw. Donacji Aleksandryjskiej, specjalnie zorganizowanej uroczystości w Aleksandrii jesienią 34 p.n.e., Marek Antoniusz rozdzielił wschodnie królestwa, ogłaszając Kleopatrę królową Egiptu, Cypru, Afryki i Celesyrii współwładającą z synem Cezarionem (synem Cezara), Aleksandrowi Heliosowi – Armenię, Medię i podbite części Partii, PtolemeuszowiFenicję, Syrię i Cylicję[3]. Kleopatra Selene została ogłoszona przez ojca królową Cyrenajki i Libii[4]. Po porażce w bitwie pod Akcjum i w jej konsekwencji samobójczych śmierci Antoniusza i Kleopatry i aneksji Egiptu przez Oktawiana w 30 p.n.e. Kleopatra Selene, razem z braćmi (Aleksandrem i Ptolemeuszem) została oddana pod opiekę Oktawii, siostry Augusta i byłej żony Marka Antoniusza[5][6]. W 29 pn.e. byli prowadzeni w pochodzie triumfalnym Oktawiana[7].

Pomiędzy 25 a 20 rokiem p.n.e poślubiła Jubę II[6][8], króla Mauretanii. Była jego pierwszą żoną. Mieli syna Ptolemeusza (przyszłego króla Mauretanii)[9][10] i córkę (prawdopodobnie noszącą imię Kleopatra). Uważa się, że epigramat Krinagorasa z Mityleny "Epitafium dla Selene"[11] jest poświęcony właśnie Kleopatrze Selene.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Antoniusz, Rozdział 36. W: Plutarch z Cheronei: Żywoty sławnych mężów. (Z żywotów równoległych). Wrocław: Ossolineum – De Agostini, 2006.
  2. 2,0 2,1 Księga XLIX 32. W: Kasjusz Dion Kokcejanus: Historia. tłumaczenie angielskie; edycja komputerowa http://penelope.uchicago.edu/Thayer/E/Roman/Texts/Cassius_Dio/home.html.
  3. Antoniusz, Rozdział 54. W: Plutarch z Cheronei: Żywoty sławnych mężów. (Z żywotów równoległych). Wrocław: Ossolineum – De Agostini, 2006.
  4. Księga XLIX 41; L 25-26. W: Kasjusz Dion Kokcejanus: Historia. tłumaczenie angielskie; edycja komputerowa http://penelope.uchicago.edu/Thayer/E/Roman/Texts/Cassius_Dio/home.html.
  5. Boski August, Rozdział 17. W: Gajusz Swetoniusz Trankwillus: Żywoty Cezarów. Warszawa: Zakład Narodowy Imienia Ossolińskich, 1972.
  6. 6,0 6,1 Antoniusz, Rozdział 87. W: Plutarch z Cheronei: Żywoty sławnych mężów. (Z żywotów równoległych). Wrocław: Ossolineum – De Agostini, 2006.
  7. Księga LI 21. W: Kasjusz Dion Kokcejanus: Historia. tłumaczenie angielskie; edycja komputerowa http://penelope.uchicago.edu/Thayer/E/Roman/Texts/Cassius_Dio/home.html.
  8. Księga LI 15. W: Kasjusz Dion Kokcejanus: Historia. tłumaczenie angielskie; edycja komputerowa http://penelope.uchicago.edu/Thayer/E/Roman/Texts/Cassius_Dio/home.html.
  9. Księga XVII, 3, 17. W: Strabon: Geografia. tłumaczenie angielskie; edycja komputerowa http://penelope.uchicago.edu/Thayer/E/Roman/Texts/Strabo/17C*.html.
  10. Gajus Kaligula, Rozdział 26. W: Gajusz Swetoniusz Trankwillus: Żywoty Cezarów. Warszawa: Zakład Narodowy Imienia Ossolińskich, 1972.
  11. Krinagoras z Mitylene: Antologia Palatyńska. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1978, s. 193.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]