Klimat kontynentalny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Klimat kontynentalny – jeden z podstawowych rodzajów klimatu. Kształtuje się w głębi lądu. Wyróżnia się największą dobową oraz roczną amplitudą temperatury powietrza. Lata są upalne, a zimy surowe, mroźne. Wraz ze zwiększaniem się odległości od morza maleje wilgotność powietrza, przeciętne zachmurzenie nieba oraz ilość opadów. Zwiększone jest za to zapylenie powietrza.

Wielkimi obszarami o klimacie kontynentalnym są Azja Centralna i Europa Wschodnia.