Klinika Psychiatrii Dorosłych Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Klinika Psychiatrii Dorosłych
Uniwersytetu Medycznego
w Poznaniu
Zdjęcie szpitala
Typ szpitala szpital kliniczny
Państwo  Polska
Położenie na mapie Poznania
Mapa lokalizacyjna Poznania
Klinika Psychiatrii DorosłychUniwersytetu Medycznegow Poznaniu
Klinika Psychiatrii Dorosłych
Uniwersytetu Medycznego
w Poznaniu
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Klinika Psychiatrii DorosłychUniwersytetu Medycznegow Poznaniu
Klinika Psychiatrii Dorosłych
Uniwersytetu Medycznego
w Poznaniu
Ziemia 52°24′42,85″N 16°52′43,68″E/52,411903 16,878800Na mapach: 52°24′42,85″N 16°52′43,68″E/52,411903 16,878800
Strona internetowa szpitala


Klinika Psychiatrii Dorosłych Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu – szpital psychiatryczny zlokalizowany w obrębie zespołu Szpitala Klinicznego nr 5 im. Karola Jonschera na poznańskich Jeżycach (dokładniej: Ogrodach), pomiędzy ulicami Bukowską i Szpitalną.

Opis obiektu[edytuj | edytuj kod]

Obiekt modernistyczny o powierzchni 2100 m², powstały w latach 1968-1970, na obszernej zielonej działce, która stanowi rozległy park (projektanci: Bogdan Celichowski, Wojciech Kasprzycki i Włodzimierz Wojciechowski). Przeniesiono tu chorych z zaadaptowanych, dawnych stajni przy ul. Grobla 26, gdzie wcześniej, w bardzo złych warunkach, działała lecznica psychiatryczna. Szczególne zasługi dla procesu budowy położyli prof. Ryszard Dreszer oraz doc. Halina Schramm. Nowa klinika w pełni odpowiadała światowym trendom lecznictwa psychiatrycznego w owych czasach, a do tego była pionierskim dziełem tego rodzaju w skali kraju.

W końcu XX wieku szpital był jedyną w Poznaniu zamkniętą placówką leczenia psychiatrycznego. Mieścił 120 łóżek (w tym 32 na oddziale dziecięcym). Na cztery oddziały przyjmowano rocznie 1400 chorych i udzielano 2000 konsultacji.

Wzorce[edytuj | edytuj kod]

Nowoczesne rozwiązania zastosowane w procesie projektowania obiektu wzorowane były na realizacjach szwedzkich - np. szpitalu w Löwenströmska (Löwenströmska lasarettet), czy projekcie studialnym szpitala ogólnego Davies Memorial Foundation w Marion (USA). Innymi naśladowanymi wzorami były też: część pobytowa szpitala w Uelzen i szpitala kardiologicznego w Bad Salzuflen (oba w Niemczech).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Roman Meissner, Szpitale jeżyckie, w: Kronika Miasta Poznania, nr 4/2007, Wydawnictwo Miejskie, Poznań, 2007, ss.86-87, ISSN 0137-3552
  2. Piotr Marciniak, Nowe koncepcje poznańskich szpitali w latach 1945-1989, w: Kronika Miasta Poznania, nr 4/2007, Wydawnictwo Miejskie, Poznań, 2007, s.145, ISSN 0137-3552
  3. Poznań - atlas aglomeracji 1:15.000, wyd. CartoMedia/Pietruska & Mierkiewicz, Poznań, 2008, ISBN 978-83-7445-018-8
  4. Praca zbiorowa, Atlas architektury Poznania, Wydawnictwo Miejskie, Poznań, 2008, s.294, ISBN 978-83-7503-058-7