Klonowa (województwo łódzkie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Klonowa
Państwo  Polska
Województwo łódzkie
Powiat sieradzki
Gmina Klonowa
Liczba ludności (2006) 950
Strefa numeracyjna (+48) 43
Kod pocztowy 98-273
Tablice rejestracyjne ESI
SIMC 0704391
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Klonowa
Klonowa
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Klonowa
Klonowa
Ziemia 51°25′09″N 18°25′03″E/51,419167 18,417500Na mapach: 51°25′09″N 18°25′03″E/51,419167 18,417500

Klonowawieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie sieradzkim, w gminie Klonowa.

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa sieradzkiego.

Miejscowość jest siedzibą gminy Klonowa.

Duża wieś z wieloma przysiółkami, w otoczeniu rozległych lasów, głównie sosnowych, położona w odl. 14 km na zach. od Złoczewa. Na lata 2009 – 2011 zapowiadana jest realizacja przebiegającego przez miejscowość, 70-kilometrowego traktu „kalisko–wieluńskiego” łączącego Kalisz z Wieluniem.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wzmiankowana w 1272 r., była własnością książąt sieradzkich. Z przywileju nadanego przez Leszka Czarnego w 1279 r. wynika, że eksploatowano tu kopaliny żelaza. W XVII w. w Klonowej powstało starostwo niegrodowe. W XVIII w. zbudowano tutaj hutę szkła, której wyroby eksportowano m.in. na Śląsk. W 1884 r. zatrudniano w niej 70 robotników, należała do L. Jajtego. O tej hucie pisano jeszcze w nr 97/1898 "Gazety Kaliskiej". Huta spłonęła w 1899 r. W dniu 27 lutego 1863 r. pomiędzy Klonową a Kuźnicą Grabowską doszło do bitwy 300-osobowego oddziału powstańczego pod dowództwem Józefa Oxińskiego z kozakami. W bitwie poległo 12 powstańców i 34 kozaków.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

We wsi kościół Przemienienia Pańskiego, neogotycki, z lat 1909-1910, zbudowany wg projektu Stanisława Pronaszki z Warszawy. Kościół ten został zbudowany na miejscu drewnianej kaplicy wystawionej w 1755 r. (którą następnie wyniesiono do godności kościoła) przez Melchiora Szymanowskiego, starostę klonowskiego i stolnika warszawskiego. Konfesjonał i ławki barokowe. Obraz "Zdjęcia z Krzyża" z poł. XVII w. Na uwagę zasługuje rzeźba artysty ludowego Szczepana Muchy z przysiółka Szale.

Na skwerku przed kościołem obelisk z nazwiskami 32 mieszkańców wsi poległych i pomordowanych w czasie ostatniej wojny.

W różnych częściach wsi zabytkowe drewniane chałupy, najstarsze z XVIII w. i dwa nieczynne już wiatraki typu "koźlak" (z 1877 i 1932 r.)

Według rejestru zabytków Narodowego Instytutu Dziedzictwa[1] na listę zabytków wpisany jest obiekt:

  • wiatrak (nr 24), 1932, nr rej.: 342 z 6.10.1986

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. NID: Rejestr zabytków nieruchomych, województwo łódzkie. [dostęp 19 września 2008].