Klub Wałdajski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Międzynarodowy klub dyskusyjny „Wałdaj” – coroczne spotkanie znanych ekspertów, specjalizujących się w studiach nad polityką wewnętrzną i zagraniczną Rosji.

Klub powstał we wrześniu 2004 z inicjatywy agencji „RIA Nowosti”, Rady Polityki Zagranicznej i Obronnej Rosji, gazety „The Moscow Times” oraz periodyków „Rosja w polityce globalnej” i „Russia Profile”.

Pierwsza sesja klubu odbyła się we wrześniu 2004 w Wielkim Nowogrodzie niedaleko jeziora Wałdaj. Tematem spotkania była „Rosja na krawędzi wieków – nadzieje i realia”. Uczestnicy spotkali się z Władimirem Putinem.

Druga sesja klubu 2005 odbyła się na pokładzie komfortowego statku „Aleksander Radiszczew” po Kanale imienia Moskwy na trasie z Moskwy do Tweru i z powrotem. Hasłem było „Rosja – kalejdoskop polityczny”.

Trzecia sesja klubu 2006 odbyła się w Moskwie i Chanty-Mansyjsku (stolicy największego w Rosji zagłębia naftowego na Syberii Zachodniej). Tematem była „Globalna energetyka XXI wieku – rola i miejsce Rosji”.

Czwarta sesja klubu 2007 odbyła się w stolicy Tatarstanu Kazaniu z udziałem ok. stu politologów, dziennikarzy i działaczy politycznych z 12 krajów. Uczestniczył I wicepremier Siergiej Iwanow oraz patriarcha Moskwy i Wszechrusi Aleksy II. Uczestnicy sesji udali się do Soczi na spotkanie z Władimirem Putinem.

Piąta sesja klubu 2008 odbyła się w Rostowie nad Donem. Tematem sesji była „Rola Rosji w światowej rewolucji geopolitycznej początku XXI wieku”. Także w tym przypadku uczestnicy spotkali się z prezydentem Miedwiediewem, premierem Putinem i innymi osobistościami.

Szósta sesja klubu 2009 odbyła się na Dalekim Wschodzie w Jakucku. Temat sesji: "Rosja i Zachód – przeszłość i przyszłość". Z Polski zaproszono Leszka Millera.

Siódma sesja klubu 2010 odbyła się w Sankt Petersburgu. Uczestnicy spotkali się też z Władimirem Putinem w jego letniej czarnomorskiej rezydencji w Soczi. Tematem była „Rosja – historia i przyszły rozwój”. Ze strony Polski uczestniczyli Adam Michnik, Leszek Miller oraz Andrzej Rozenek.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]