Kluski czarne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kluski czarne

Kluski czarne (zwane także kluskami polskimi, tartymi, szarymi lub żelaznymi) – jedna z podstawowych potraw na Górnym Śląsku. Znane są również w innych regionach Polski – stąd taka różnorodność nazw regionalnych.

Przyrządza się je łącząc mąkę, przegotowane ziemniaki a także ziemniaki surowe utarte na masę. Tradycyjnie do odcedzania wody z masy służy specjalnie przygotowana ścierka, do której masę się wkłada a następnie wykręca z niej wodę do jakiegoś naczynia. Po odstaniu wody, delikatnie wylewa się ją i przylegającą do dna naczynia skrobię dodaje się do ciasta. Sposób formowania i podawania klusek jest taki sam, jak w przypadku klusek śląskich białych.

Kluski czarne najczęściej podawane są do obiadu razem z kluskami białymi na osobnych półmiskach. Często okraszone są stopioną słoniną ze skwarkami. Można je również odgrzewać na patelni, co powoduje powstanie na nich rumianej skórki.

Bibliografia[edytuj]

  • Elżbieta Łabońska, Śląska kucharka doskonała, Fundacja dla Śląskiego Instytutu Naukowego Fundacja dla Uniwersytetu Śląskiego, Katowice 1990
  • Aneta Majkowska, Polszczyzna mówiona mieszkańców Częstochowy, WSP, Częstochowa 2000, ss.149-158