Kołbiel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy wsi. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Kołbiel
Herb
Herb Kołbieli
Kościół parafialny pw. św. Trójcy
Kościół parafialny pw. św. Trójcy
Państwo  Polska
Województwo mazowieckie
Powiat otwocki
Gmina Kołbiel
Wysokość 126 m n.p.m.
Liczba ludności (2010-12-31) 1890[1]
Strefa numeracyjna (+48) 25
Kod pocztowy 05-340
Tablice rejestracyjne WOT
SIMC 0674767
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Kołbiel
Kołbiel
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kołbiel
Kołbiel
Ziemia 52°04′N 21°29′E/52,066667 21,483333Na mapach: 52°04′N 21°29′E/52,066667 21,483333
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa miejscowości

Kołbielwieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie otwockim, w gminie Kołbiel, na Równinie Garwolińskiej, na południowy wschód od Otwocka, przy drodze krajowej nr 17, będącej częścią drogi międzynarodowej E372 oraz drodze krajowej nr 50, nad rzeką Świder.

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa siedleckiego.

Miejscowość jest siedzibą gminy Kołbiel.

Ośrodek sztuki ludowej znany m.in. z pasiaków i kilimów.

Stacja kolejowa Kołbiel jest położona na trasie regionalnej Kolei Mazowieckich. Stacja znajduje się 3 kilometry od wsi. Według danych z marca 2006 pociąg jeździ tu co godzinę, a podróż do Warszawy Śródmieście trwa typowo godzinę i 12 minut. W Kołbieli znajduje się Szkoła Podstawowa im. Armii Krajowej, Gimnazjum Publiczne im. Oskara Kolberga (do 2009 także Zespół Szkół Zawodowych).

Liczba ludności gminy Kołbiel wynosi 7992 osób (stan 31.12.2008).

Historia[edytuj | edytuj kod]

Ślady osadnictwa na tym terenie pochodzą˛ ze starożytności i wczesnego średniowiecza. Wieś założona w 1326 r.przy przeprawie przez Świder na trakcie z .Czerska do Liwu. Pierwsze wzmianki o Kołbieli pochodzą z 1407 roku, gdy prawdopodobnie został pobudowany drewniany kościół pod wezwaniem Świętej Trójcy, ufundowany przez Mikołaj Kurzec herbu Jasieńczyk z rodu Kolibielskich z Kołbieli (Kolibieli) i Mikołaja herbu Pobóg z Sufczyna. W 1422 roku biskup poznański Andrzej Łaskarz z Gosławic podniósł ów kościół do rangi kościoła parafialnego. Obecny kościół wybudowany został wg projektu Józefa Piusa Dziekońskiego w 1901 r. w stylu neogotyckim. W kościele parafialnym znajduje się barokowy ołtarz główny św. Trójcy z XVII w., drewniane ołtarze boczne w stylu renesansowym: św. Józefa z XVI w. i Miłosierdzia Bożego. Parafia w Kołbieli należy do dekanatu mińskiego św. Antoniego, diecezji warszawsko-praskiej.

Kołbiel niegdyś posiadała prawa miejskie (miasto prywatne), nadane w 1532 roku przez króla Zygmunta I, potwierdzone w 1624. Podobnie jak wiele innych miejscowości z zaboru rosyjskiego Kołbiel utraciła prawa miejskie w roku 1869 na mocy ukazu carskiego. W 1806 roku Kołbiel nabywają Zamoyscy, przyczynia się to do ożywienia miasta. W 1877 roku uruchomienie Nadwiślańskiej Linii Kolejowej. W 1853 roku powstała w Kołbieli gmina żydowska, do II wojny światowej istniała drewniana synagoga. W 1941 roku w miejscowości zostało stworzone getto, zlikwidowane 27 września 1942 roku.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • Kościół parafialny pw. św. Trójcy, wybudowany w latach 1897–1901 według projektu Józefa Piusa Dziekońskiego.
  • Murowana, neogotycka plebania z końca XIX w.
  • Kaplica grobowa Zamoyskich według projektu W. Strzałkowskiego, na cmentarzy Parafialnym.
  • Zespół pałacowy Zamoyskich — Stara Wieś.
  • Pałac wzniesiony ok. 1866 r. według projektu Leandra Marconiego dla hr. Józefa Zamoyskiego.
  • Park krajobrazowy.
  • Granitowy obelisk z II poł. XIX w. ku czci Józefa hr. Zamoyskiego (1833–78)
  • Cmentarz żydowski w Kołbieli

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]