Kołczyn (województwo lubuskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kołczyn
Państwo  Polska
Województwo lubuskie
Powiat sulęciński
Gmina Krzeszyce
Liczba ludności 400
Strefa numeracyjna (+48) 95
Kod pocztowy 66-439
Tablice rejestracyjne FSU
SIMC 0182060
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubuskiego
Kołczyn
Kołczyn
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kołczyn
Kołczyn
Ziemia 52°36′43″N 15°07′10″E/52,611944 15,119444Na mapach: 52°36′43″N 15°07′10″E/52,611944 15,119444

Kołczynwieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie sulęcińskim, w gminie Krzeszyce.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze informacje o wsi pochodzą z 1232 roku. Wtedy właśnie miało miejsce nadanie tej wsi templariuszom. Po likwidacji zakonu wieś w roku 1312 należy do klasztoru w Obrze. Potem wieś przeszła w ręce prywatne. W latach 1945-54 siedziba gminy Kołczyn. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gorzowskiego.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[1]:

  • dzwonnica, drewniana
  • kościół ewangelicki, obecnie rzymsko-katolicki parafialny pod wezwaniem św. Stanisława Kostki[2] szachulcowy, wybudowany w 1776 roku jako zbór protestancki. Rzut kościoła w Kołczynie oparty jest o kształt prostokąta rozbudowanego o przyległe do dłuższych boków prostokątne w planie kruchty, zakrystię od północy i czworoboczną trzecią kruchtę, przez którą prowadzi wejście główne, od zachodu. Budowla nakryta jest dachem trzypołaciowym, zakrystia pulpitowym, a pozostałe człony dwuspadowymi. Na zachodnim skraju kalenicy umieszczono sygnaturkę z latarnią i hełmem ostrosłupowym. Do wnętrza świątyni prowadziły niegdyś trzy wejścia: jedno umieszczone od strony zachodniej, dwa pozostałe przez boczne kruchty. Obecnie zamurowano wejście w kruchcie północnej i wprowadzono wejście od strony zakrystii. Salową nawę przekryto sklepieniem pozornym, wpartym na drewnianych podporach, przechodzącym w płaski strop w partiach bocznych. Wyposażenie kościoła w Kołczynie jest bardzo skromne. Na wyróżnienie zasługuje XIX-wieczny prospekt organowy firmy W. Grünberg Stettin, umieszczony pod chórem muzycznym oraz neogotycka chrzcielnica, która zapewne pierwotnie usytuowana była w części ołtarzowej. Niestety nie posiadamy szerszych informacji na temat dawnego wyposażenia.

Przypisy

  1. Rejestr zabytków nieruchomych woj. lubuskiego - stan na 31.12.2012 r.. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 10.2.13]. s. 65.
  2. Oficjalna strona Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej. [dostęp 26.08.2008].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Lewczuk J., Skaziński B. i inni, Zabytki północnej części województwa lubuskiego, Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Zielonej Górze, 2004, str. 147

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]