Kołnierz (technika)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kołnierze łączące elementy rurociągu z zaworem
Zamknięcia rurociągu złączami kołnierzowymi
Rury zakończone kołnierzami

Kołnierz – występ na obwodzie np. rurociągu, który umożliwia połączenie dwóch elementów (kołnierz złączny) lub oparcie jednego na drugim (kołnierz oporowy)[1]. Spotyka się także nazwy: kryza, flansza, flausza, flanga[potrzebne źródło].

Wyróżnia się[1]:

  • stałe kołnierze rur
  • kołnierze luźne, stosowane w połączeniach rur nie wyposażonych w kołnierze stałe

Kołnierz ślepy to element zakończenia rury, umożliwiający jej zamykanie (zaślepianie). Kołnierzem nazywa się również [1]:

  • część beczki walca w walcarkach, oddzielającą sąsiednie bruzdy i tworzącą boczne ścianki wykrojów[2]
  • rąbek spoiny
  • w żeglarstwie – brezentową osłonę miejsca mocowania masztu („kołnierz wodny”, zapobiegający przeciekaniu wody)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 1,2 "Leksykon naukowo-techniczny z suplementem". T. A-O. Warszawa: WNT, 1989, s. 485. ISBN 83-204-0969-1.
  2. Encyklopedia techniki; Metalurgia. Katowice: Wydawnictwo "Śląsk", s. 255–261, seria: 1978.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]