Koło Fortuny (tarot)
| Ten artykuł od 2010-08 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Możliwe, że ten artykuł w całości albo w części zawiera informacje nieprawdziwe. Informacje bez źródeł w każdej chwili mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Pomóż Wikipedii i dodaj przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
| Koło Fortuny |
|
Koło Fortuny z talii tarota Viscontich-Sforzów ze zbiorów Pierpont Morgan-Bergamo (XV wiek) – reprodukcja. |
|
| Numer arkanu | X |
| Znak astrologiczny lub hermetyczny |
|
| Litera alfabetu hebrajskiego |
כ (kaf)[1] |
Koło Fortuny – karta tarota należąca do Arkanów Wielkich. Oznaczana numerem X.
Spis treści |
Wygląd[edytuj]
Karta przedstawia duże, ośmio-szprychowe koło, czasem na podstawie z korbą. Zazwyczaj na obwodzie koła przedstawione są wizerunki kilku zwierząt, zdarza się też, że w czterech punktach koła umieszczone są litery TARO.
Na (widocznej obok) karcie z XV-wiecznej talii Viscontich-Sforzów widnieją łacińskie napisy:
- starzec, znajdujący się pod kołem, mówi: "jestem bez królestwa" (sum sine regno)
- postać wspinająca się w górę: "będę panował" (regnabo)
- postać u szczytu koła: "panuję" (regno)
- postać osuwająca się w dół: "panowałem" (regnavi).
Znaczenie[edytuj]
Koło Fortuny symbolizuje zmienność losu i dalszy przebieg wypadków. W postaci prostej najczęściej oznacza powodzenie, szczęście - w miłości, pracy zawodowej; także zdobycie pieniędzy bądź względów ukochanej osoby. Przeciwne znaczenie ma karta odwrócona, która jest kojarzona z nieszczęśliwymi zrządzeniami losu, czyli po prostu pechem - w różnych dziedzinach życia.
Galeria[edytuj]
-
Koło Fortuny z talii tarota marsylskiego Jeana Dodala (XVIII wiek). -
"Dziesiąty klucz Tarota" z książki Eliphasa Léviego, La Clef des Grandes Mystères (Klucz do Wielkich Tajemnic). Postać Hermanubisa wspina się w górę podwójnego koła, Tyfon lub Proteusz przesuwa się w dół, a na szczycie siedzi Sfinks dzierżący miecz. U podstawy koła wiją się dwa węże. -
Koło Fortuny z talii Brera-Brambilla Visconti (zbiory Pinakoteki Brera w Mediolanie).
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Arkana tarota: tabela pt. Kabalistyczna i astrologiczna symbolika kart Wielkich Wtajemniczeń przyjęta przez Zakon Złotego Świtu i oparta na systemie opracowanym przez MacGregora Mathersa i Artura Edwarda Waite'a. W: Jan Witold Suliga: Biblia Szatana. Łódź: Krajowa Agencja Wydawnicza w Łodzi, 1991, s. 6. ISBN 83-03-03220-8.
|
|||||||||||