Koło wielkie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Koła wielkie (zaznaczone ciągłymi liniami)

Koło wielkie – największe koło, jakie można wpisać w kulę. Jego średnica jest równa średnicy kuli, a samo koło dzieli ją na dwie symetryczne połowy zwane półkulami.

W polskiej literaturze przyjęło się używać terminu „koło wielkie” również w odniesieniu do okręgów na sferze, choć w tym przypadku bardziej odpowiedni jest rzadziej używany termin „okrąg wielki”[1].

Koła wielkie są liniami geodezyjnymi na sferze.

Kołem wielkim jest równik. Każde dwa przeciwległe południki łącznie tworzą również koła wielkie. Np na sferze niebieskiej są nimi: horyzont, południk niebieski, równik niebieski, ekliptyka. Koło wielkie przechodzące przez zenit i nadir nazywane jest także kołem wierzchołkowym.

Przypisy

  1. Ta niekonsekwencja nie istnieje w literaturze anglosaskiej, gdzie używa się terminu great circle a nie great disk. Prawdopodobnie jest to błąd w tłumaczeniu, który się przyjął i utrwalił

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jan Flis: Szkolny słownik geograficzny. Warszawa: WSiP, 1986, s. 16.