Kołokoł (pismo)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kołokoł
Kolokol.jpg
Winieta pisma „Kołokoł” z 15 lipca 1861 roku
Częstotliwość dziennik
Kraj  Wielka Brytania
Wydawca Aleksander Hercen
Rodzaj czasopisma Rosja
Pierwsze wydanie 1 lipca 1857
Ostatnie wydanie 1 lipca 1867

Kołokoł (pol. Dzwon) – rosyjska gazeta rewolucyjna wydawana przez Aleksandra Hercena na emigracji w latach 1857–1867.

Pierwszy numer ukazał się 1 lipca 1857 roku, ostatni – 1 lipca 1867 roku.

Jednym z głównych redaktorów pisma był Mikołaj Ogariow, z Kołokołem współpracował także Michał Bakunin.

„Kołokoł” wychodził początkowo w Londynie, następnie w Genewie. Mottem „Kołokoła” były słowa: Vivos voco (Wzywam żywych).

W pierwszych latach istnienia „Kołokoł” cieszył się ogromną popularnością w społeczeństwie rosyjskim, liczyli się z nim nawet wrogowie. „Kołokoł” posiadał rozległą sieć korespondentów, którzy bardzo dokładnie informowali redakcję o wszystkim, co się dzieje w kraju.

Demaskatorskie artykuły w „Kołokole” wzbudzały popłoch wśród biurokracji rosyjskiej. „W niektórych sferach i kołach obawiano się Hercena bardziej niż rządu” – pisał książę Mieszczerski, reakcyjny publicysta rosyjski, mając na uwadze piętnowanie nadużyć administracji i obszarników, czemu wiele uwagi poświęcała redakcja „Kołokoła”.

Zdecydowanie propolskie stanowisko Hercena w dobie powstania styczniowego oraz spadek ruchu rewolucyjnego w Rosji w drugiej połowie szóstego dziesięciolecia wpłynęły na znaczne zmniejszenie się poczytności czasopisma.

W roku 1867 Hercen zmuszony był zrezygnować z wydawania „Kołokoła”.

W 1870 roku Ogariow, Bakunin i Siergiej Nieczajew podjęli nieudaną próbę reaktywacji pisma, ukazało się jedynie kilka numerów.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Michał Bakunin „Pisma wybrane”, t. 2, Warszawa 1965

Józef Kowalski „Rewolucyjna demokracja rosyjska a powstanie styczniowe”, Warszawa 1949