Kość międzyciemieniowa
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Kość międzyciemieniowa (kość Inków, łac. os incae tripartitium, os interparietale) – rzadki wariant budowy anatomicznej kości czaszki, polegający na obecności dodatkowej kości okolicy potylicznej, odpowiadającej górnej części łuski kości potylicznej. Kość ta połączona jest z kością potyliczną szwem potylicznym poprzecznym (sutura occipitalis transversa). Nazwa kości Inków wzięła się stąd, że na czaszkach znajdywanych w Peru ten wariant stwierdzano szczególnie często.
[edytuj] Bibliografia
- Adam Bochenek, Michał Reicher: Anatomia Człowieka, tom I, anatomia ogólna, kości, stawy, więzadła, mięśnie. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 1999. ISBN 83-200-2375-0.
- Tsunheiko Hanihara, Hajime Ishida. Os incae: variation in frequency in major human population groups. „J Anat”. 198. Pt 2, s. 137–152, 2001. PMID 11273039.
