Kość potyliczna
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Kość potyliczna (łac. os occipitale) – w skład kości potylicznej wchodzą: część podstawna, dwie części boczne i łuska potyliczna. Jest to kość czaszki, w której podstawnej części znajduje się otwór potyliczny wielki, łączący jamę mózgoczaszki z kanałem kręgowym kręgosłupa. Struktura kości potylicznej jest chropowata.
Od guzowatości potylicznej zewnętrznej w kierunku podstawy czaszki ciągnie się grzebień potyliczny zewnętrzny. Po obu stronach guzowatości potylicznej zewnętrznej znajdują się łuskowate listewki, zwane kresami karkowymi, będące miejscem przyczepu mięśni. Kość potyliczna łączy się z sześcioma kośćmi: dwiema ciemieniowymi, dwiema skroniowymi, z kością klinową i z kręgiem szczytowym.
Bibliografia [edytuj]
- Anatomia człowieka pod redakcją Adama Bochenka i Michała Reichera, tom I, PZWL
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||