Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Katowicach
| Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Katowicach |
|||||||
| kościół parafialny | |||||||
| Państwo | |||||||
| Miejscowość | Katowice | ||||||
| Wyznanie | katolickie | ||||||
| Kościół | rzymskokatolicki | ||||||
| Parafia | Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Katowicach | ||||||
| Wezwanie | Świętych Apostołów Piotra i Pawła | ||||||
|
|||||||
|
|||||||
Kościół św. Piotra i Pawła w Katowicach – kościół pod wezwaniem Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Katowicach, należący do archidiecezji katowickiej. Znajduje się przy ulicy Mikołowskiej 32.
Spis treści |
Budowa kościoła [edytuj]
W drugiej połowie XIX wieku Katowice były jedną z najszybciej rozwijających się miejscowości na Górnym Śląsku. Po dwudziestu latach od powstania kościoła Niepokalanego Poczęcia NMP w Katowicach (1870) okazało się, że liczba parafian znowu wzrosła i dlatego powstała potrzeba podziału parafii. Zdecydowano o budowie nowego kościoła w południowej dzielnicy Katowic, która do tej pory nie była zabudowana. W 1892 roku zarząd kościelny przy kościele Mariackim podjął decyzję o zakupie gruntu od rolnika Adamca. Szczególnie zainteresowanym budową nowego kościoła był proboszcz parafii mariackiej ks. Viktor Schmidt. Przy wyborze koncepcji architektonicznej kościoła wahano się między stylem neoromańskim a neogotyckim. Ówczesny rządca diecezji wrocławskiej Georg Kopp obiecał dotację w wysokości 20 tys. marek oraz polecił, aby projekt świątyni przygotował radca budowlany Joseph Ebers z Wrocławia, a ten zadecydował, że nowy kościół będzie w stylu gotyckim. Budowę rozpoczęto 1 maja 1898 roku, a ukończono w 1902 roku. Konsekracja kościoła miała miejsce 28 marca 1902 r.[2]
Wystrój i wyposażenie [edytuj]
W prezbiterium i nawach umieszczono witraże przedstawiające postacie św. Piotra i św. Pawła, Rodzinę Świętą, Matkę Boską Bolesną oraz postać Jezusa, przyjaciela dzieci. Dodatkowo wnętrze kościoła przyozdobiono figurami świętych. Organy do kościoła wykonał K. Kurzer z Gliwic. Pierwszym organistą został miejscowy nauczyciel Ryszard Rudzki, a od 1908 roku parafia miała swojego stałego organistę, którym został Jan Niesłony. Od 1934 roku rolę organisty w kościele, przez wiele dziesięcioleci pełnił Józef Jakac. W czasie budowy świątyni zakupiono pięć nowych dzwonów, które poświęcono 8 września 1901 roku; w czasie drugiej wojny światowej dwa z nich uległy konfiskacie. Z chwilą powstania diecezji katowickiej, z dniem 11 listopada 1925 kościół św. Piotra i Pawła stał się kościołem katedralnym i takim pozostał aż do 1955 roku, to jest do czasu ukończenia budowy Katedry Chrystusa Króla w Katowicach.
W bocznej kaplicy kościoła znajdują się groby: biskupa Teofila Bromboszcza i ks. Filipa Bednorza - pierwszego wikariusza kapitulnego diecezji katowickiej w czasie wygnania biskupów.
Przypisy
- ↑ Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych - województwo śląskie (pol.). 2012-12-31. [dostęp 2011-05-20].
- ↑ Nałęcz-Gostomski Wł.: Dzieje i rozwój Wielkich Katowic jako ośrodka górnośląskiego przemysłu i stolicy autonomicznego woj. śląskiego 1926, wyd. nakładem Magistratu Katowic, Katowice 1926, s. 92
Bibliografia [edytuj]
- Jerzy Moskal: ... Bogucice, Załęże et nova villa Katowice − Rozwój w czasie i przestrzeni. Katowice: Wydawnictwo Śląsk, 1993, s. 35. ISBN 83-85831-35-5.
- Ludwik Musioł, Z dziejów parafii św. Piotra i Pawła w Katowicach, Katowice 2003.
- Wojciech Janota: Katowice między wojnami. Miasto i jego sprawy 1922-1939. Łódź: Księży Młyn, 2010, s. 26, 27. ISBN 978-83-7729-021-7.