Kościół św. św. Piotra i Pawła w Morągu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kościół św. św. Piotra i Pawła
w Morągu
kościół parafialny
Distinctive emblem for cultural property.svg 64 (M/8, M/9) z 16.09.1949
Widok ogólny
Widok ogólny
Państwo  Polska
Miejscowość Morąg
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia św. Józefa w Morągu
Wezwanie św. Piotr Apostoł i św. Paweł z Tarsu
Położenie na mapie Morąga
Mapa lokalizacyjna Morąga
Kościół św. św. Piotra i Pawław Morągu
Kościół św. św. Piotra i Pawła
w Morągu
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół św. św. Piotra i Pawław Morągu
Kościół św. św. Piotra i Pawła
w Morągu
Ziemia 53°54′38,037″N 19°55′39,600″E/53,910566 19,927667Na mapach: 53°54′38,037″N 19°55′39,600″E/53,910566 19,927667

Kościół św. św. Piotra i Pawła w Morągugotycki kościół parafialny w Morągu, wzniesiony w XIV w.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy kościół farny w Morągu. Kościół wczesnogotycki pw. Św. Apostołów Piotra i Pawła wybudowany został w latach 1305-1312. Był on znacznie mniejszy od obecnej świątyni, obejmując jedynie teren nawy głównej obecnej świątyni. W latach 40. XIV w. pierwotny obiekt został rozbudowany o prezbiterium, zakrystię oraz wieżę. W trzeciej ćwierci XIV w. powiększono również korpus budynku. W 1414 kościół przetrwał pożar Morąga jako jedyna budowla w mieście[1].

W 1505 mistrz Matz z Gdańska, działający przez kilkanaście lat na terytorium diecezji warmińskiej, wymienił sklepienia w nawach bocznych na kryształowe. Od 1525 kościół był świątynią luterańską[1]. 25 lat później w budynku wybudowano zespół empor, które przydzielono poszczególnym cechom i ozdobiono malowidłami oraz cytatami biblijnymi związanymi z różnymi zawodami[1]. W 1697 po raz drugi, w czasie pożaru miasta, kościół był jedną z dwóch budowli, które przetrwały (obok zamku krzyżackiego)[1]. W XVIII w. doszło do wymiany części wyposażenia kościoła. W 1807 do obiektu dobudowano kaplicę boczną. W II poł. XIX wieku kościół został wyremontowany, wymieniono w nim sklepienie[1].

Świątynia została poważnie zniszczona w czasie II wojny światowej, następnie odrestaurowana i przekazana parafii katolickiej. Usunięto wówczas empory i poddano konserwacji zespół średniowiecznych malowideł ściennych[1].

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Kościół farny w Morągu zachował się w formie, jaka została mu nadana w czasie ostatnich zmian w XVIII stuleciu. Jest to budowla jednonawowa z wyodrębnionym prezbiterium. Na jego bocznych ścianach przetrwał zespół średniowiecznych malowideł figuralnych ze scenami Adoracji Baranka, Ukrzyżowania i Apostołów. W prezbiterium znajduje się również kilka płyt nagrobnych członków rodziny Dohnów, zmarłych w XVI stuleciu. Ołtarz główny pochodzi z 1690 i został wykonany przez norymberskiego artystę snycerza Gellerta, który wykonał dla kościoła również baptysterium, zniszczone w czasie II wojny światowej (przetrwały jedynie fragmenty). Na bocznej ścianie kościoła wisi czternastowieczny krucyfiks mistyczny nadnaturalnych rozmiarów. Ołtarze boczne, uszkodzone w czasie II wojny światowej, zostały odrestaurowane po 1945.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • A. Rzempołuch, Przewodnik po zabytkach sztuki dawnych Prus Wschodnich, Agencja Wydawnicza "Remix", Olsztyn 1993, ss.84–85