Kościół św. Barbary w Bytomiu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kościół św. Barbary
kościół parafialny
Kościół św. Barbary
Państwo  Polska
Miejscowość Bytom
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia św. Barbary
Wezwanie św. Barbary
Wspomnienie liturgiczne 4 grudnia
Położenie na mapie Bytomia
Mapa lokalizacyjna Bytomia
Kościół św. Barbary
Kościół św. Barbary
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół św. Barbary
Kościół św. Barbary
Ziemia 50°21′21,12″N 18°55′28,27″E/50,355867 18,924519Na mapach: 50°21′21,12″N 18°55′28,27″E/50,355867 18,924519
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Kościół św. Barbary w Bytomiuneoromański kościół znajdujący się przy ul. Czarneckiego w Bytomiu.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Inspiratorem i realizatorem planów budowy był ówczesny proboszcz parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny ks. Józef Niestrój[1]. Kościół został wybudowany w latach 1928-1929 na błotnistym terenie, który osuszono. Kierownikiem budowy został bytomski architekt Teodor Ehl realizując projekt Arthura Kicktona[2].

Kościół został konsekrowany 10 maja 1931 przez kard. Adolfa Bertrama, który ofiarował ponadto rzeźbiony ołtarz główny. W 1937 wybudowany został budynek plebanii. Na początku lat 90. odnowiono elewację zewnętrzną kościoła.

Wyposażenie[edytuj | edytuj kod]

Ołtarz główny wykonany został w drewnie przez rzeźbiarza Schreinera z Monachium, natomiast ołtarze boczne wykonał Anton Figel[2]. W kościele znajdują się 65-głosowe organy z czterema manuałami. Są to największe organy w diecezji gliwickiej i jedne z największych na Górnym Śląsku[1] Zostały wybudowane przez znakomity niemiecki zakład Carla Berschdorfa z Nysy.

Budynek miał dzwony nazywane ze względu na ich brzmienie "ozdobą Bytomia", jednak zostały one zarekwirowane przez władze hitlerowskie[2].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Parafia św. Barbary (pol.). kuria.gliwice.pl. [dostęp 2009-06-01].
  2. 2,0 2,1 2,2 H. Z. Łabęccy: Kościoły i kaplice Bytomia. Bytom: UM Bytom, 1992, s. 63, seria: Bytom wczoraj i dziś.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]