Kościół św. Barbary w Gdańsku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kościół św. Barbary w Gdańsku
kościół parafialny
Distinctive emblem for cultural property.svg 1096 z 22.03.1994[1]
Kościół św. Barbary
Kościół św. Barbary
Państwo  Polska
Miejscowość POL Gdańsk COA.svg Gdańsk
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia św. Barbary w Gdańsku
Wezwanie św. Barbary
Położenie na mapie Gdańska
Mapa lokalizacyjna Gdańska
Kościół św. Barbary w Gdańsku
Kościół św. Barbary w Gdańsku
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół św. Barbary w Gdańsku
Kościół św. Barbary w Gdańsku
Ziemia 54°20′52,81″N 18°39′49,85″E/54,348003 18,663847Na mapach: 54°20′52,81″N 18°39′49,85″E/54,348003 18,663847
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Kościół św. Barbary w Gdańsku – jest obecnie świątynią parafialną. Ma długość 36 m, szerokość 18 m, wysokość 10 m. Powierzchnia użytkowa wynosi 648 m². Czterdziestometrowa wieża góruje nad Długimi Ogrodami. Umieszczone w niej trzy spiżowe dzwony to dar votum kapłanów diecezji magdeburskiej.

Nowa ściana powstała po wyburzeniu nawy południowej jest ozdobiona nowoczesnymi witrażami ze szkła hutniczego projektu Barbary Massalskiej. Współczesny jest też wystrój prezbiterium. Kościół zdobi siedem zabytkowych rzeźb przekazanych przez Muzeum Narodowe w Gdańsku.

Rys historyczny[edytuj | edytuj kod]

Kościół św. Barbary, ok. 1890
Wnętrze kościoła
  • 1387 – Przy Długich Ogrodach, poza obrębem miejskim powstał szpital dla zakaźnie chorych z kaplicą pod wezwaniem św. Barbary, określaną jako Barbara Capella, podporządkowany kościołowi Najświętszej Panny Marii.
  • 1436 – Kaplica św. Barbary została przebudowana. Otrzymała założenie halowe, dwunawowe, bez prezbiterium.
  • 1456 – Decyzją biskupa kujawskiego Jana Gruszczyńskiego w dniu 28 stycznia kaplica szpitalna św. Barbary podniesiona została do rangi kościoła parafialnego (jednego z sześciu w Gdańsku), przy którym powstała szkoła parafialna.
  • 1499 – Kościół spłonął. Pożary niszczyły go w latach 1537 i 1545. Został odbudowany i wzmocniony przyporami. Po odbudowie zmiany w religijności gdańszczan spowodowały przekształcenie świątyni na kościół luterański.
  • 1619-1620 – Wieża kościoła zwieńczona została renesansowym hełmem. Wieżę zdobił zegar zamontowany w 1613 roku.
  • koniec XVI w. – Organistą był tu kompozytor Piotr Drusiński.
  • 1726-1728 – Kościół uzyskał dodatkową od strony południowej nawę w stylu barokowym.
  • 1746-1747 – 39-głosowe organy zbudował wybitny gdański organmistrz Andreas Hildebrandt.
  • 1788 – Szkołę przy kościele św. Barbary przekształcono z łacińskiej na niemiecką.
  • 1806-1807 – W kościele umiejscowiono szpital wojskowy i magazyny.
  • 1945 – W wyniku działań wojennych zawaliły się ściany szczytowe, górna kondygnacja wieży oraz dachy, a wraz z nimi większość sklepień w północnych kaplicach oraz w arkadach oddzielających nawy. Zniszczeniu uległy też cenne organy.
  • 1956 – Rozpoczęto odbudowę kościoła.
  • 1959 – Świątynię przejął kościół katolicki.
  • 1961 – Odbudowano kościół bez nawy południowej (decyzję o rozbiórce nawy podjęto w 1966 roku).
  • 1969 – Parafia otrzymała trzy spiżowe dzwony, ufundowane przez katolików niemieckich, przeznaczone pierwotnie dla kościoła mariackiego.
  • 1972 – Zrekonstruowano wieżę kościelną.
  • 1975 – Montaż witraży wg projektu B. Massalskiej.
  • 1987 – Remont wnętrza i ułożenie posadzki.
  • 1988 – Wykonanie czterech kolejnych witraży.
  • 1994 – Wystrój wnętrza - stylowe lampy i kinkiety.
  • 1999 – Nowe, 16-głosowe organy o trakturze mechanicznej zbudował organmistrz Jerzy Kurecki z Koźmina koło Pogódek[2].

Przypisy

  1. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych - województwo pomorskie (pol.). 30 czerwca 2014. [dostęp 2010-10-14].
  2. Dyspozycję można zobaczyć na stronie Polskiego Wirtualnego Centrum Organowego http://www.organy.art.pl/instrumenty.php?instr_id=591

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]